Graag een moment stilte of een optreden op de kleinste viool ter wereld voor deze absolute kansparel. Een exemplaar dat je veelvuldig tegenkomt in Nederland: de huilstruik. Miepen dat het een aard heeft, want de politie heeft het weer gedaan. De politie valt hem keer op keer lastig. Deze mix tussen Curaçao, Haïti, Venezuela en Nederland kan niet eens een keer rustig een broodje eten. Iedere keer komt Wout de Agent weer op zijn pad om moeilijkheden te veroorzaken. Nu gaat het weer om zijn rijbewijs.
Woedend, is hij. Dus vraagt deze intens getergde meneer een paar keer om het badgenummer van de agent. De agent herhaalt meerdere keren dat hij even bezig is en verzoekt de man te gaan zitten. Daarop krijgt hij een duidelijk antwoord: ‘Jij kan niet bepalen voor mij.’ Een kort lesje trias politica: we kennen in Nederland de wetgevende macht, de uitvoerende macht en de rechterlijke macht. Ver daaronder zit de categorie ‘plebs en nukubu’s’, de categorie waar wij eigenlijk allemaal (tenzij je ambtenaar of diplomaat bent) onder vallen. Die categorie kan gewoon ‘Ja meneer’ zeggen en luisteren. Doe je dat niet, dan kom je in de problemen. Zo simpel is het.
Deze meneer, die zichzelf ‘piraat’ noemt, is er klaar mee. Hij kiest ervoor de confrontatie aan te gaan met de agent en we zien het eindresultaat ook nog even: hij mag plaatsnemen in het politiebusje. Gelukkig maar dat hij niet met een lege maag vast komt te zitten, de agent heeft hem namelijk rustig zijn broodje op laten eten. Via.
Plaats reactie
0 reacties