Wat begon als een relatie, eindigde voor de Nederlandse Joke in een situatie die toch wel als bizar te omschrijven is. Volgens berichtgeving van onder andere De Telegraaf werd ze jarenlang geconfronteerd met een ex-partner die steeds verder ging in controle en dwang. De man kocht online een tattoomachine en begon haar tegen haar wil te tatoeëren.
Het bleef niet bij een paar keer. In totaal zou hij zo’n 250 keer zijn naam en andere teksten op haar lichaam hebben gezet. Dat gebeurde op verschillende plekken, waaronder ook zichtbare delen zoals haar bovenlichaam en gezicht. De tattoos werden bovendien gewoon thuis gezet, zonder enige professionele kennis. Gewoon zelf aan de slag, maar dan wel in iemands huid.
De handelingen zouden onderdeel zijn geweest van een bredere situatie van mishandeling en controle. Het tatoeëren werd gebruikt om haar te ‘markeren’, iets wat volgens hulpinstanties vaker voorkomt bij ernstige vormen van huiselijk geweld.
Inmiddels is Joke weg bij haar ex-partner, maar de gevolgen zijn nog altijd zichtbaar. Ze is gestart met een traject om de tattoos te laten verwijderen, een proces dat lang duurt en flink in de kosten kan lopen.
Haar verhaal wordt nu gedeeld om aandacht te vragen voor dit soort situaties, waarbij grenzen structureel worden overschreden en slachtoffers langdurig met de gevolgen blijven zitten. Tevens is er een stichting, Spijt van Tattoo, waar men slachtoffers en mensen die ooit misschien niet de beste keuzes ooit hebben gemaakt helpt bij het verwijderen van tatoeages. Een nobel initiatief wel. Het geeft veel mensen, vooral met gezichtstatoeages, toch een nieuwe kans in een maatschappij die daar niet altijd even open voor staat.
Over de stichting Spijt van Tattoo
Spijt van Tattoo is een filantropisch initiatief met een sociaal-maatschappelijk hart. De stichting helpt mensen voor wie een tatoeage geen sieraad meer is, maar een dagelijkse herinnering aan pijn, schaamte of verlies, een zichtbaar litteken van een verleden dat zij graag achter zich laten.
Het gaat om mensen die vaak jarenlang hebben gewerkt aan hun herstel: slachtoffers van loverboys, personen die een verslaving hebben overwonnen of anderen die door hun tatoeages telkens worden teruggetrokken naar een donkere periode. Voor hen is het verwijderen van de tatoeage geen luxe, maar een symbolische én zichtbare stap richting herstel, eigenwaarde en hoop op een nieuwe toekomst.
Plaats reactie
0 reacties