Sleutels vergeten, toch binnengekomen: nou ja, bijna, dan

Je hebt niet echt geleefd als je niet een keer je sleutels bent vergeten. Dat is zo’n lekker beschamend moment, want dan moet je die keet van je toch op een of andere manier in. Je snapt meteen waarom je gewoon een sleutel bij laat maken en aan je buren geeft. Anders moet je met je kop door het raampje en moet je vriendin een drukkertje geven om je bolle pens er ook door te krijgen.

Het lijkt hier allemaal zo voortvarend te gaan. Ons favoriete moment is wanneer de vriendin in beeld komt. Ze heeft een fijn jurkje aan, en dan slaat de fantasie al op hol. Je denkt te weten wat er staat te gebeuren, maar dat gebeurt dus niet. Wat er wel gebeurt, is een beetje vervelend voor haar. Waarschijnlijk nog wel een paar dagen last van gehad. Het voordeel is dan weer wel dat manlief bijna binnen is. Kan hij de voordeur gewoon even open doen.