En dit is waarom je jezelf nooit moet opgeven als vrijwilliger bij een messenwerper

Doorgaans nemen mensen die beweren heel goed te zijn in het werpen van messen een eigen ‘assistente’ mee. Je weet wel, zo’n blondje in een strak pakje dat dan doet alsof ze niet bang is. Tenminste, dat was vroeger zo’n beetje de standaard. Maar ja, als je om wat voor reden dan ook geen blonde medewerkers kunt krijgen, dan moet je toch wat. Een vrijwilliger zoeken bijvoorbeeld. Zo gezegd, zo gedaan.

Alleen of de vrijwilliger uit de volgende beelden nu helemaal de juiste persoon is gebleken… De man is bang. Echt en oprecht bang. Geheel begrijpelijk ook wel. Ik bedoel, hij zit op de plank des onheils en moet er blijkbaar maar op vertrouwen dat de messenwerper een goede dag heeft.

Plank des onheils

Zit je dan, en die gast maar gooien. Je kunt ook geen onverwachte bewegingen maken, want je hebt er maar eentje tussen de beentjes en daar moet je toch een beetje zuinig op zijn. Ik bedoel, er af en toe mee spelen is één ding, maar er scherpe messen naartoe gooien is toch echt iets geheel anders.

O, en ja, dat levert wat nattigheid op… Of dat nu door het water uit de ballon komt of doordat hij van de zenuwen een plasje heeft laten lopen, laten we even in het midden.