Soms is er zo’n moment waarop je denkt: ach, wat kan er nou gebeuren? Je staat in je kamer, hebt een bal in je handen en ineens schiet dat briljante idee door je hoofd. Even testen hoe die bal stuitert tegen de muur. Misschien komt ’ie perfect terug, misschien kun je jezelf wel even de Messi van de slaapkamer wanen.
Alleen… precies daarom zeggen ouders al jaren: niet voetballen in huis. Want hoe goed je jezelf ook vindt, dit soort experimenten eindigen zelden goed. En ja hoor, ook hier gaat het dus compleet mis.
Nieuwe lamp kopen
In de video zie je hoe het binnen een paar seconden uit de hand loopt. Eén trap, iets te enthousiast, en daar gaat-ie. De bal verandert direct in een ongeleid projectiel en kiest precies de verkeerde route: recht omhoog. Resultaat? De plafondlamp krijgt een voltreffer en spat uiteen.
Zo’n moment waarop je meteen weet: dit wordt uitleggen. En dat gaat geen leuk gesprek worden.
Mijn moeder zei nog zo…
Het mooie is: ergens zit hier bijna een wetmatigheid achter. Hoe vaker je te horen krijgt dat je iets niet moet doen, hoe groter de drang wordt om het tóch te proberen. Alsof je moeder een soort vooruitziende blik heeft voor dit soort domme acties.
“Niet binnen voetballen.” Ja ja, zal wel. Totdat je dus precies dit krijgt.
Je denkt misschien nog: ik doe het rustig. Maar dat denkt iedereen. Alleen houdt zwaartekracht zich niet in, en plafonds zijn nou eenmaal laag. Voeg daar een bal en een beetje enthousiasme aan toe en je hebt het perfecte recept voor ellende.
De reality check
Op het moment dat die lamp breekt, bevriest alles even. Je ziet de scherven, hoort de klap en dan komt het besef. Dit was geen slim idee. En het mooiste (of pijnlijkste): alles staat gewoon op camera.
De blik van de jongen zegt genoeg. Dit is niet meer te fixen. En nee, je kunt dit ook niet op iemand anders afschuiven.
Les van de dag: voetballen doe je buiten. En misschien, heel misschien, heeft je moeder soms gewoon gelijk. Via.
Plaats reactie
0 reacties