De typische Amsterdamse humor stond bekend om zijn snelle, scherpe en brutale ‘gein’ en branie. Het verdween uit het straatbeeld door demografische verschuivingen, gentrificatie en cultuurveranderingen binnen de stad. Dat is keurige taal om te zeggen dat de meeste mensen in de hoofdstad tegenwoordig met een stok in hun achterste lopen. Iconische humor is verdwenen. Tenminste, dat dachten we. Maar er is toch nog iemand die een poging doet om de cultuur te redden.
Terwijl Amsterdam met de dag inclusiever, diverser, grijzer en humorlozer wordt, is er toch nog een dappere strijder die wél van een grapje houdt. Kijk, alles onder de graffiti kalken, daar wordt niemand vrolijk van. Maar een onschuldig grapje over iemands moeder moet toch nog gewoon kunnen. De spelfouten nemen we dan maar voor lief, want het is en blijft Amsterdam, natuurlijk. Is het hard, vulgair, confronterend en speelt het sterk op de man? Mwoah. Is het toch een goede poging tot humor? Zeker. Lekker, hoor. Via Onnick Jessayan.
Plaats reactie
0 reacties