Nationale Frikandellendag is zo’n typisch Nederlandse feestdag waarvan niemand precies weet wie ’m ooit heeft bedacht, maar waar niemand over klaagt. Jaarlijks op 4 februari staat de frikandel centraal: de langwerpige, mysterieuze snack die in geen enkele snackbar mag ontbreken. Geen poespas, geen culinaire kapsones, gewoon gefrituurd geluk uit de muur of van de toonbank.
De frikandel is al decennialang een vaste waarde in de Nederlandse snackcultuur. Hij is vooral bekend geworden door z’n eenvoud en veelzijdigheid. Je eet ’m kaal, met mayo, of als frikandel speciaal met curry, mayo en uitjes — voor veel mensen de enige juiste uitvoering. Daarnaast is de frikandel ook cultureel erfgoed geworden door snackbars, voetbalverenigingen, tankstations en natuurlijk de febo-muur, waar hij op elk moment van de dag uit de wand te trekken is.
Wat de frikandel extra iconisch maakt, is dat bijna iedereen er een mening over heeft, maar niemand precies kan uitleggen wat erin zit. En dat boeit ook niet. Het gaat om het gevoel. Om de hap na het stappen, de snack langs het voetbalveld of de “doe er ook maar een frikandel bij” bij de friet. Nationale Frikandellendag is dan ook geen hippe marketingdag, maar vooral een collectief excuus om zonder schaamte toe te geven dat dit gewoon topeten is.
Kortom: de frikandel is geen luxe, geen trend en geen hype. Het is een constante. En daarom verdient hij minstens één dag per jaar waarop we hem openlijk vieren. Met saus. En uitjes. Uiteraard. 😌🌭
En terwijl jij er vandaag natuurlijk een heerlijke bruine fruitschool naar binnen hebt gegoten, is Aryan Parsa van PowNed naar een heus frikandellenbos gegaan om daar eens te kijken hoe zo'n dag als vandaag nou wordt gevierd.
Populair nieuws
Net binnen
Plaats reactie
0 reacties