Eh meneer... hoort u niet in het ziekenhuis te liggen?

Patiënten ontslaan is misschien wel het leukste onderdeel van het werk van een verpleegkundige of arts. Dat je een patiënt helemaal ziet opbloeien van doodziek kereltje naar een gezonde, sterke vent die het leven weer aan kan. Je moet dan alleen wel weten wanneer het tijd is. Het lijkt erop dat deze patiënt zichzelf heeft ontslagen, want we kunnen ons niet voorstellen dat er ook maar één arts is die deze man zomaar laat gaan.

Kennelijk is het rijden voor deze meneer gewoon één grote verslaving. Lekker een paar pk’tjes wegtikken. Dat je nog verband om je hoofd en arm hebt, dat er nog bloed door gutst en dat je met je infuus over straat moet, dat is dan maar zo. Gewoon een kwestie van prioriteiten stellen. Tja, als je gewoon over straat loopt, kijk je toch even twee keer om naar deze man, om hem vervolgens de vraag der vragen te stellen: ‘Eh meneer, mag u wel weg uit het ziekenhuis?’ Via.