Cabaretier Patrick Laureij stuurt vrouw met hulphond de zaal uit – en cancelt daarmee eigenlijk zichzelf

thumb_vk_Cabaretier_Patrick_Laureij_stuurt_vrouw_met_hulphond_de_zaal_uit_en_cancelt_daarmee_eigenlijk_zichzelf

Er zijn van die avonden waarop alles ontspoort, maar dit… dit was er eentje voor in de geschiedenisboeken van ongemakkelijk theater. Cabaretier Patrick Laureij, de Rotterdamse ex-kickbokser die normaal grappen maakt over agressie en kwetsbaarheid, besloot gisteravond zijn eigen kwetsbaarheid een live demonstratie te geven.

Tijdens zijn show in theater VU Griffioen in Amsterdam spotte hij aan het begin van de avond iets wat zijn innerlijke zen blijkbaar volledig onderuit haalde: een hulphond. Geen blaffende pitbull. Geen roedel hyena’s. Gewoon een rustig dier dat zijn baasje met een visuele beperking begeleidde.

Maar Patrick dacht: “Nee, vandaag niet. Ik voel me onveilig.” Letterlijk zei hij: “Ik speel niet voor baby’s en niet voor honden.” En toen liep hij het podium af.

Het publiek dacht eerst nog dat dit een soort geniale grap was. Maar nee. Het was bloedserieus. De vrouw bleef rustig zitten met haar hond, terwijl mensen riepen: “Niet weggaan hoor!” Laureij kwam terug, keek de zaal in en dropte de woorden die je nooit van een cabaretier verwacht:

“Jullie krijgen je geld terug. Ga maar weg.”

Zo’n 300 man in totale verwarring. De helft naar huis, de rest naar de foyer — waar ze een drankje kregen en medelijden met de hond. Het theater bevestigde dat hulphonden gewoon zijn toegestaan.

En dan, een half uur later, alsof hij na een round in de ring zijn tegenstander toch weer wil knuffelen, verschijnt Laureij weer in de deuropening. Hij roept het publiek op om toch terug te komen.

“Ik heb niks tegen honden, maar ik voel me kwetsbaar,” zegt hij — waarmee hij ongeveer live zichzelf cancelled.

De vrouw met de hulphond pakt de microfoon (want zij is duidelijk de baas in deze zaal) en zegt: “Ik beschouw vandaag als een cadeau.”

Zij kalm, hond stil, zaal opgelucht. Laureij begint daarna alsnog te spelen, valt meerdere keren stil en eindigt huilend. De hulphond? Die hield zich voorbeeldig stil.

Moraal van het verhaal: je kunt de straat wel uit de cabaretier halen, maar de cabaretier niet altijd uit z’n ego. En als je bang bent voor een hulphond, dan ben je niet edgy — dan ben je gewoon de punchline van je eigen show. 🐕🎭 (Thumbnail via)

Meer beelden uit het theater

Meer beelden zijn ingezonden naar het Instagram-kanaal Juicechannel en laten zien dat het echt een heel ongemakkelijke avond was in het VU Griffioen theater in Amsterdam

Lees meer over:

Plaats reactie

666

0 reacties

Laad meer reacties Bekijk alle reacties

Net binnen

Eén vlakke hand later en het systeem van deze gast moet compleet opnieuw opstarten

“Everybody has a plan until they get punched in the mouth.” Het is een van de bekendste uitspraken uit de sportwereld en komt...

DENK dacht dat het een goed idee was om te flyeren in Duindorp, maar zijn absoluut niet welkom

Eerder deze week het item gezien over de vuurwerkrellen in Overvecht? Na een aanhouding van een scooterrijder liep het comple...

Achtervolging eindigt pas als de bestuurder de auto laat staan en rennend probeert te ontsnappen

Goede politiefilmpjes beginnen altijd met een kleine melding. In dit geval een inbraak. Maar wat begint als een ritje van de...

Man staat rustig te wachten… en wordt van achteren zonder reden levensgevaarlijk neergestoken

Je staat even op straat te wachten, waarschijnlijk gewoon met je hoofd bij de dingen van de dag. Misschien even op je telefoo...

Ontbijten is leuk, maar met dit uitzicht wordt het ineens een stuk interessanter

Het ontbijt wordt ook weleens de belangrijkste maaltijd van de dag genoemd. Na een nacht vasten zorgt het voor nieuwe energie...

Lees meer