Cabaretier Patrick Laureij stuurt vrouw met hulphond de zaal uit – en cancelt daarmee eigenlijk zichzelf

thumb_vk_Cabaretier_Patrick_Laureij_stuurt_vrouw_met_hulphond_de_zaal_uit_en_cancelt_daarmee_eigenlijk_zichzelf

Volg ons op Google

Ontvang onze nieuwste verhalen in je Google-feed

Toevoegen als voorkeursbron op Google

Er zijn van die avonden waarop alles ontspoort, maar dit… dit was er eentje voor in de geschiedenisboeken van ongemakkelijk theater. Cabaretier Patrick Laureij, de Rotterdamse ex-kickbokser die normaal grappen maakt over agressie en kwetsbaarheid, besloot gisteravond zijn eigen kwetsbaarheid een live demonstratie te geven.

Tijdens zijn show in theater VU Griffioen in Amsterdam spotte hij aan het begin van de avond iets wat zijn innerlijke zen blijkbaar volledig onderuit haalde: een hulphond. Geen blaffende pitbull. Geen roedel hyena’s. Gewoon een rustig dier dat zijn baasje met een visuele beperking begeleidde.

Maar Patrick dacht: “Nee, vandaag niet. Ik voel me onveilig.” Letterlijk zei hij: “Ik speel niet voor baby’s en niet voor honden.” En toen liep hij het podium af.

Het publiek dacht eerst nog dat dit een soort geniale grap was. Maar nee. Het was bloedserieus. De vrouw bleef rustig zitten met haar hond, terwijl mensen riepen: “Niet weggaan hoor!” Laureij kwam terug, keek de zaal in en dropte de woorden die je nooit van een cabaretier verwacht:

“Jullie krijgen je geld terug. Ga maar weg.”

Zo’n 300 man in totale verwarring. De helft naar huis, de rest naar de foyer — waar ze een drankje kregen en medelijden met de hond. Het theater bevestigde dat hulphonden gewoon zijn toegestaan.

En dan, een half uur later, alsof hij na een round in de ring zijn tegenstander toch weer wil knuffelen, verschijnt Laureij weer in de deuropening. Hij roept het publiek op om toch terug te komen.

“Ik heb niks tegen honden, maar ik voel me kwetsbaar,” zegt hij — waarmee hij ongeveer live zichzelf cancelled.

De vrouw met de hulphond pakt de microfoon (want zij is duidelijk de baas in deze zaal) en zegt: “Ik beschouw vandaag als een cadeau.”

Zij kalm, hond stil, zaal opgelucht. Laureij begint daarna alsnog te spelen, valt meerdere keren stil en eindigt huilend. De hulphond? Die hield zich voorbeeldig stil.

Moraal van het verhaal: je kunt de straat wel uit de cabaretier halen, maar de cabaretier niet altijd uit z’n ego. En als je bang bent voor een hulphond, dan ben je niet edgy — dan ben je gewoon de punchline van je eigen show. 🐕🎭 (Thumbnail via)

Meer beelden uit het theater

Meer beelden zijn ingezonden naar het Instagram-kanaal Juicechannel en laten zien dat het echt een heel ongemakkelijke avond was in het VU Griffioen theater in Amsterdam

Lees meer over:

Plaats reactie

666

0 reacties

Laad meer reacties Bekijk alle reacties

Net binnen

BASE-jumper denkt dat het voorbij is na mislukte sprong: "Ik ben eraan!"

Je hebt mensen die graag een stukje gaan wandelen in de bergen en je hebt mensen die denken: weet je wat, ik spring er gewoon...

Dan heb je wel manieren, zeg: medewerkertje pesten én niet betalen

Poeh, we moeten even bijkomen, hoor. Wat een verhaal weer van Mevr. Zwart. Dat is dus een dame die het heel goed zou doen aan...

Nieuwe trend waar we prima zonder kunnen: jeans met ingebouwd ‘peniszakje’ voor meer comfort én extra aandacht

Mode gaat soms wel heel ver. Waar push-up bh's al jarenlang bestaan en corrigerend ondergoed inmiddels de normaalste zaak van...

Zwanger én een glas champagne? Social media veegt de vloer aan met Nicola Ebbink

Soms hoef je maar één opmerking te maken om het hele internet over je heen te krijgen. Dat ondervindt influencer Nicola Ebbin...

Dames hebben een beetje last van een zeemeeuw

Een goede vraag: waarom dansen meiden en vrouwen op TikTok? Wij als mannen begrijpen dat niet. Dus daarom hebben we het aan A...

Lees meer