Veel te schattig kindje weet wel raad met Sudocrem en gloednieuw bankstel

Weet je wat het is met kleine kinderen? Ze zijn vaak serieus ontiegelijk leuk. Schattig ook nog eens. Kijk naar de thumbnail bij dit stukje proza. Dat is toch een superschattig kindje. Prachtige bos haar, mooie donkere kijkers in zo’n koppie om op te vreten. Er is alleen een kleine kanttekening. Dat witte spul… Dat hoort op z’n bips. Vermoedelijk Sudocrem of Bepanthen. Goed om bij een beetje luieruitslag de boel te beschermen of te helpen herstellen.

Waar het niet hoort? Op dat schattige bolletje dus. Ook niet verspreid door de woonkamer en al helemaal niet op het nieuwe bankstel.

En ga nou niet de moedermaffia uithangen en vertellen dat de ouders dit hadden kunnen voorkomen als ze als een helikoptertje 24/7 boven zo’n kind zouden zweven. Dit heeft veel meer weg van zo’n momentje waarop je 'm even alleen laat en zo’n belhamel dan onbedoeld, maar wel snoeihard toeslaat. Alles onder.

Daar kun je ergens ook wel weer om lachen, want anders had mams dit stukje terreur echt niet geüpload. Wel lief: ze heeft inmiddels diverse tips ontvangen over hoe je dit soort zooi wellicht met een hoop bloed, zweet en tranen uit je bank kunt krijgen. Succes… Via.