Op de boerderij mag je net even harder

Kinderen opvoeden op de boerderij gaat wat anders dan bij mensen die Algemeen Beschaafd Nederlands spreken. Op de boerderij is het nog ouderwets hard werken. ‘s Morgens vroeg opstaan om voordat de zon op komt de koeien te melken, om het hooi te verplaatsen, het vreten voor de dieren klaar te zetten… Ja, daar krijg je nog echte discipline aangeleerd. Hier zijn de mensen wars van een kantoorbaan. Gewoon met je handen werken.

Om op de boerderij te kunnen werken moet je een ‘roegbainder’ worden. Iemand met haar op de tanden, met eelt op de klauwen, met een brede rug, sterke schouders. Duidelijk, toch? Alleen als je geen mietjes wilt kweken, moet je je kinderen daar ook naar opvoeden. En soms betekent dat, dat je net even wat meer risico neemt. Dat je als ouder dingen toestaat waarvan je denkt: ‘Nou, hier zal jeugdzorg misschien niet helemaal blij mee zijn.’ Maar dat je het dan toch laat gebeuren. Waarschijnlijk is dat zo’n gevalletje. Maar oe-hoe-oe-hoerend haaaard gaat het wel. Die kinderen hebben de dag van hun leven.