Kempi weigert op te treden voor in zijn ogen een lege zaal

Zeg je straatrap in Nederland, dan zeg je Kempi. De rapper uit Eindhoven, echte naam Jerrely Slijger, stond midden jaren 2000 ineens op de radar met rauwe teksten over het straatleven, gevangeniservaringen en de harde realiteit van de wijk. Hij bracht in 2006 zijn eerste mixtape Tsss Kempi uit via Top Notch en werd meteen gezien als een nieuwe stem van de straat. Kempi’s stijl was ongepolijst, eerlijk en confronterend, en dat maakte hem populair bij een jong publiek dat zich herkende in zijn verhalen. Zijn debuutalbum Du Zoon (2008) en de opvolger Het Testament van Zanian Adamus (2011) brachten hem landelijke bekendheid.

Maar Kempi was meer dan alleen muziek. Zijn leven buiten de studio – met meerdere gevangenisstraffen, controverse en het constante spanningsveld tussen zijn artiestenleven en criminele verleden – maakte hem berucht én interessant. Hij bleef ondanks alles muziek maken, dook regelmatig weer op in de media en werd zo een soort cultfiguur binnen de Nederlandse hiphopscene. Kempi is dus niet alleen een rapper, maar ook een personage waar altijd wel iets omheen hangt. Je hoeft zijn tracks niet eens te kennen om te weten wie hij is – want over Kempi wordt altijd gepraat.

Alleen soms is een zaal groter dan het aantal fans dat daadwerkelijk de moeite neemt om naar een optreden van Kempi te komen. En dan treedt Kempi liever niet op, want hij noemt dat reputatieschade. Via.