Ze stond online bekend als Baby Rider en liet zien wat in Iran eigenlijk niet mocht: een jonge vrouw op een motor, zonder hoofddoek, met volle overtuiging en lak aan regels die haar klein moesten houden. Diana Bahadour was pas 19 jaar, maar wist met haar motorvideo’s een groot publiek te bereiken. Totdat het gruwelijk misging.
Diana groeide op in het noorden van Iran en bouwde via Instagram een stevige following op met video’s van motorritten en stunts: 195.000 volgers. Voor veel jongeren stond ze symbool voor vrijheid, eigen keuzes maken en simpelweg jezelf mogen zijn. In een land waar vrouwen officieel niet eens op een motor mogen rijden, was dat al een statement op zich.
Tijdens onrust en protesten in Iran werd Diana geraakt door kogels van veiligheidstroepen. Volgens mensenrechtenorganisaties gebeurde dat tijdens demonstraties. De autoriteiten probeerden het verhaal snel af te doen als een ‘ongeluk’, maar daar geloofde vrijwel niemand iets van. Ook zou haar familie onder druk zijn gezet om te zwijgen.
Haar dood zorgt internationaal voor woede en verdriet. Op social media werd massaal afscheid genomen van Baby Rider, het meisje dat met een helm, een motor en een camera liet zien hoe vrijheid eruit kan zien in een land waar van vrijheid vrijwel geen sprake is, zeker niet voor een meisje van nog geen 20. Triest is het, diep triest.
Vrouwenrechten in Iran: strijd tussen onderdrukking en verzet
De positie van vrouwen in Iran staat al decennialang onder zware druk. Sinds de Islamitische Revolutie van 1979 gelden er wetten die vrouwen structureel beperken in hun vrijheid. Zo is het dragen van de hijab verplicht, hebben vrouwen minder rechten bij echtscheiding en voogdij, en telt hun getuigenis in de rechtbank vaak minder zwaar dan die van een man.
De verplichte hoofddoek is uitgegroeid tot hét symbool van deze onderdrukking. Vrouwen die zich niet aan de kledingregels houden, riskeren boetes, arrestatie of gevangenisstraf. De dood van Mahsa Amini in 2022, na haar arrestatie door de zedenpolitie, vormde een keerpunt. Haar overlijden leidde tot massale protesten onder de leus “Woman, Life, Freedom”, waarbij vrouwen openlijk hun hoofddoek aflegden en het regime trotseerden.
Hoewel de Iraanse autoriteiten hard optreden tegen demonstranten en activisten, blijft het verzet zichtbaar. Vrouwen spelen een centrale rol in deze beweging en eisen fundamentele rechten: keuzevrijheid, gelijkheid en lichamelijke autonomie. De strijd om vrouwenrechten in Iran is daarmee niet alleen een sociaal debat, maar een frontlinie in de bredere strijd voor mensenrechten en vrijheid.
Plaats reactie
0 reacties