Heerlijk, een amateurwielrenner die zijn klikpedaal nog niet helemaal meester is

Er hangen nogal wat nadelen aan amateurwielrenners, gewoon omdat het doorgaans verschrikkelijk volk is. Volk dat schreeuwt als ze erlangs willen, vooral in groepjes vaak best agressief overkomt, en denkt dat verkeersregels niet voor hén gelden. Waarom? Omdat ze een zeiklap tussen hun benen hebben en op een veel te duur fietsje zitten. Hadden we al gezegd dat het verschrikkelijk volk is? Anders bij deze nogmaals: verschrikkelijk volk.

Toch is er één ding echt leuk aan dit verschrikkelijke volk: ze doen zo hard hun best om “echte wielrenners” te zijn. Dus meten die bierbuiken en korte kapsels zich van die lullige, te strak zittende pakjes aan, betalen voor allerlei sponsorzooi alsof ze echt gesponsord worden en willen alles hebben wat de pro’s ook hebben, om er maar bij te horen. Echt triest is het.

Daarom is het ook extra genieten als zo’n kneus zichzelf klikpedalen cadeau heeft gedaan. Je weet wel, van die pedaaltjes waar je dan je schoen in vast kunt klikken. Ideaal als je echt efficiënt moet koersen, maar als je gewoon af en toe moet stoppen voor verkeer, dan toch minder handig. Toch? Temu-versie van Eddy Merckx… dank voor het lachen.