BASE-jumper denkt dat het voorbij is na mislukte sprong: "Ik ben eraan!"

Je hebt mensen die graag een stukje gaan wandelen in de bergen en je hebt mensen die denken: weet je wat, ik spring er gewoon vanaf. BASE-jumpers zoeken de hoogste kliffen op om vervolgens met een parachute naar beneden te zweven. Tenminste, dat is de bedoeling. Want zodra er iets misgaat, blijft er meestal weinig tijd over om het nog recht te zetten.

Dat overkomt ook een BASE-jumper in de Russische deelrepubliek Ingoesjetië. Vrijwel direct nadat zijn parachute opent, raakt hij de controle kwijt. Hij begint in de lucht rond te tollen en wordt door de wind richting de rotsen geblazen. Terwijl hij ziet hoe de bergwand angstig dichtbij komt, roept hij nog: "Всё пзда мне"*, oftewel: "Ik ben eraan." Een harde klap lijkt onvermijdelijk.

Maar dan gebeurt er iets waar hij waarschijnlijk zijn hele leven dankbaar voor blijft. In plaats van op de rotsen belandt hij in een diepe sneeuwbank, die zijn val opvangt. Wonder boven wonder loopt hij geen ernstige verwondingen op. Soms is een flinke berg sneeuw precies wat je nodig hebt om een levensgevaarlijke fout te overleven.