Antilliaanse Welchi steekt zijn ongenoegen over asielzoekers in Emmen niet onder stoelen of banken

Als je zelf niet al te veel te maken hebt met asielzoekers die de hele dag een beetje aan het rondhangen zijn, dan zie je het probleem misschien niet echt. Maar als je in een gebied woont waar het schering en inslag is qua incidenten met deze ‘nieuwe Nederlanders’, dan kan de frustratie behoorlijk oplopen. Niet omdat je een racist bent, maar omdat deze mensen zich net als iedereen gewoon een beetje aan de regels moeten houden. Je weet wel, net als jij en ik.

Het probleem is dat veel van deze probleemgevallen wegkomen met hun ongein, terwijl wij wél straf kunnen verwachten als we een keer per ongeluk een kleine overtreding begaan. Het is meten met twee maten. En dat is lastig te verkroppen als wij als werkende Nederlanders wel “het bonnetje” mogen oppakken voor al deze mensen die hier van ver komen en veelal niet eens met een legitieme reden.

Tot zover het rechtse praatje waardoor links Nederland ons weer kan wegzetten als een rechtse tak. Gaan we even over naar Emmen. Misschien wel de lelijkste stad van ons land, maar dat is niet eens het grootste probleem daar.

We geven even het woord aan Welchi en zijn belevenissen in Emmen, waar je onder het oog van de politie blijkbaar ruzie kunt krijgen over een beetje tabak, een aanrijding én je hardop, in het Engels, moet uitleggen hoe een land als Nederland werkt. Welchi, zeg het ze…