Het was zondag. Verveelde me en zag op een website een mooie harde schijf. Zo een die in een kastje komt die je aansluit op het internet. Een NAS heet dat, Network Attached Storage. Kun je vanaf iedere locatie in de wereld inloggen en foto's, video's of films laten zien en kijken. Of uploaden. Maar ook handig voor een backup van de administratie. Of een kopie van de belastingaangifte. Dingen die je alleen met bekenden of familie wil delen. Maar zeker niet met mij. Want ik heb er niets te zoeken. Toch? Verder lezen hoe Reckless een kijkje kan nemen op jouw Nas lees je na de klik.
Meneer of mevrouw de fotograaf was kunstzinnig, zoveel werd mij wel duidelijk. Veel foto's van landschappen, stillevens en familieprotretten. Allemaal netjes kijkend in de camera. Gezinnetjes, kleine kinderen voorop en papa en mama lief in de camera lachend. Door de bestandsnaam werd me ook duidelijk dat de fotograaf beschikte over een ruim assortiment camera's. De data die opgeslagen is in de foto's laten niet alleen de foto's zelf zien maar ook welke sluitertijd hij gebruikt. Of zoom, focus etc. Een paar mappen verder in de directory BOSS klikkend zag ik financiële gevevens. Met de NAW-gegevens van de klanten. En creditcardslips. Zucht. Ik laat het erbij. Dit meen je niet. De eerste link aangeklikt en ik kom al gelijk dit soort gegevens tegen. Ik denk dat ik ze een mailtje stuur. Met afzender Bond, Reckless Bond. Moraal van dit verhaal? Ik had beter AZ - Feyenoord kunnen kijken. Ow, en gebruik een password, een echte...
Plaats reactie
0 reacties