De 5 ICT Fails van 2011

1 - De wapenvergunning van Tristan van der Vlis Weten we het nog? Alphen aan de Rijn. Misschien een verrassing. Misschien ook niet. Maar Tristan van der Vlis was niet helemaal goed in zijn hoofd. En heeft hiervoor een behandeling gehad. Suïcidaal. Opgenomen in een inrichting. Iemand waar je bang voor zou kunnen zijn. Of je beste vriend was. Maar over 1 ding zijn we het eens. Deze jongen zou nooit een wapen mogen hebben. En die had hij wel. 3. Alsmede een vergunning. Hij was eerder in aanraking gekomen met Justitie voor een overtreding op de wet Wapens en Munitie. En de aanvraag voor de wapenvergunning is dus nu weg. Kwijt. Je gelooft het niet hè. Maar het kan dus. Een clusterfuck van episch formaat. Naam en rugnummer. Verdwenen. Geen back-up. Alle inboxen onderzocht. Alle harde schijven ge-hexadecimaliseerd. Niet te vinden. Zegt ook Fox-IT. Namens de nabestaanden. Bedankt. Kan nu het alu-hoedje weer af. 2 - OV-Chipkaart en TLS Ik zou het artikel kunnen copy/ pasten van vorig jaar. Een bak ellende. En de fail continues. Een miljoenen verslindend project. Keer op keer bewezen dat het rommelt aan alle kanten. Je kunt met standaardsoftware gewoon in- en uitstappen op de plaats van bestemming. Volksstammen die opgewaardeerde kaarten kopen op internet. Inmiddels is de beveiliging opgevoerd. Maar had het zo gehoeven? En waarom was er bijna een rechtzaak voor nodig om aan te tonen dat deze zaak onderzoeken gewoon journalistiek werk is? 3 - Diginotar Voor beveiligd internetverkeer sturen computers certificaten het internet op. Beveiligingscertificaten. Die zouden in theorie moeten zorgen voor een verbinding waar niemand mee kan luisteren. In theorie. Maar een begenadigde hacker uit Iran was erin geslaagd in te breken op de computers van VASCO, de eigenaar van Diginotar. En stuurde en passant het wereldwijde web even in een korte downward spiral. Google de pineut, Yahoo verziekt en Mozilla pissed. Wat de zaken erger maakte was de knullige beveiliging van de computers van Diginotar en de *kuch* late berichtgeving over de ontdekte inbraak. Vasco ging terecht failliet en DigiD is niet meer te vertrouwen. 4 - Lektober op Webwereld Sorry @brenno. Hij moest erin. Gelauwerd ICT-journalist en nerd Brenno de Winter kondigde in september aan met onthullingen te komen. En dat schept verwachtingen. Hoge verwachtingen. Systeembeheerders in Nederland lieten hun lulijzer naast het bed in alarm-mode staan en verloven van helpdeskmedewerkers werden ingetrokken. Gespannen wachten tot zou blijken dat het Ministerie van Defensie al jaren lang op DOS 1.0 zou vertrouwen. Of dat zou blijken dat er root-toegang tot bankieren.rabobank.nl is te verkrijgen door simpelweg met een paperclip en admin wachtwoord 12345 langs de Random Reader te zwaaien. Niets van dat alles. Sterker nog, de Winter werd zelf slachtoffer van een hack. Maar dat terzijde. Het resultaat was dat door middel van simpele XML of SQL-injecties op de websites van lokale kaasboeren, zorgcentra en korfbal-verenigingen de NAW-gegevens van oud-politie-agenten was te verkrijgen. Boeien. Volgende keer ING alstublieft. Of een chatlog van Verhagen met Hansje Hillen over de geheime aankoop van next generation choppers die moeten worden gebruikt voor de geheime invasie van België. 5 - Jij Knurft. Ja, jij ja. Mongool. Surfen met Internet Explorer. Of chatten op je Chromebook. Zonder beveiligde verbinding. "Want dat werkt veel sneller". Je Hotmail is je voornaam en achternaam met een puntje ertussen. En die is weer hetzelfde als je Gmail. Inloggen doe je met het wachtwoord dat weer hetzelfde is voor al je internet-accounts. "Anders onthoud ik het niet meer". Op je Facebook zet je neer waar je koffie drinkt. Leuke foto van buuv en jou erop. Getagged en wel. Je belt met iPhone en betaalt klauwen met geld om in het geniep door hun gevolgd te worden. Op je werk klik je op iedere link die Jeffrey opstuurt. "Want dat zijn zulke leuke PowerPoint presentaties met mooi vrouwen jonguh!". Als beveiligingsvraag voor een verkeerde wachtwoord invoer van je mail heb je; "Wat is mijn woonplaats?". Die weer pontificaal op je Facebook staat vermeld. Je pint met een briefje met codes in je andere kontzak. Bestanden downloaden doe je zonder proxy. Want; "Wat is dat?". En al surfend op bloot klik je op pop-ups waarin zo overtuigend staat dat jouw computer een virus bevat. Gefeliciteerd. Met stip.