De omstreden verkrachtingszaak rond een Belgische geneeskundestudent uit Leuven laait opnieuw op. Het hof van beroep heeft geoordeeld dat de man schuldig is aan verkrachting, maar net als in eerste aanleg geen effectieve straf krijgt opgelegd. Volgens het hof “dient een straf geen maatschappelijk belang” en zouden de gevolgen voor de student en zijn omgeving onevenredig zwaar zijn.
En precies dát zorgt opnieuw voor woede in België.
De zaak draait om een incident in november 2023 in Leuven. De student had seks met een vrouw die volgens de rechtbank zó onder invloed was dat zij juridisch gezien geen geldige toestemming kon geven. Dat maakt het volgens het Belgische strafrecht verkrachting. De student heeft erkend dat er seks is geweest.
In eerste aanleg oordeelde de rechtbank in Leuven al dat hij schuldig was, maar legde geen effectieve straf op. Er werd onder meer rekening gehouden met zijn jonge leeftijd, blanco strafblad en toekomst als “getalenteerde en geëngageerde jongeman”. Die formulering uit het vonnis ging destijds massaal rond op social media.
De volledige uitspraak werd toen zelfs integraal online gezet, waardoor mensen zelf konden lezen wat er precies in stond — en dat maakte het debat alleen maar feller.
Wat veel mensen online deelden, was één specifieke passage uit het vonnis. Die werd door sommigen geïnterpreteerd als een soort vrijbrief: verkrachting zonder straf.
Maar wie het volledige vonnis las, zag ook dat de rechtbank uitgebreid inging op de context van de avond. Zo stond er onder meer dat de vrouw hem had gekust en dat er sprake was van wederzijdse interactie vóór het moment waarop zij volgens de rechter niet meer in staat was om toestemming te geven. Juridisch veranderde dat niets aan het oordeel — omdat toestemming onder zware invloed niet geldig is — maar het maakte het beeld minder zwart-wit dan de losse quotes die viraal gingen.
Critici vinden nog steeds dat dit niets afdoet aan het feit dat iemand die schuldig is bevonden aan verkrachting geen straf krijgt. Voorstanders van het vonnis wijzen juist op de specifieke omstandigheden en het feit dat het hof een straf disproportioneel vond.
In hoger beroep bevestigt het hof nu dat er juridisch sprake was van verkrachting. Tegelijk vindt het hof opnieuw dat het opleggen van een straf geen maatschappelijk nut heeft. Ook wordt verwezen naar de impact die een veroordeling met straf zou hebben op het verdere leven van de student.
Dat oordeel zorgt opnieuw voor felle reacties. Op sociale media wordt gesproken over klassenjustitie en een gevaarlijk signaal richting daders. Tegenstanders vrezen dat het beeld ontstaat dat je “toch geen straf krijgt”.
Juridisch gezien ligt het genuanceerder: het hof erkent het misdrijf, maar maakt gebruik van de mogelijkheid om geen effectieve straf op te leggen wanneer het dat niet opportuun acht. Dat is uitzonderlijk, maar niet onmogelijk binnen het Belgische rechtssysteem.
De zaak kreeg nóg meer aandacht toen de Belgische YouTuber Acid — echte naam Nathan Vandergunst — de naam van de student openbaar maakte. Daarvoor wordt hij vervolgd. Die actie zorgde voor een nieuwe golf aan debat over privacy, trial by social media en eigenrichting.
De kern van de woede zit in het spanningsveld tussen twee dingen: het juridische oordeel dat er sprake was van verkrachting, en het feit dat daar geen effectieve straf tegenover staat. Voor veel mensen voelt dat als een tegenstelling die moeilijk te rijmen is.
Tegelijk laat het vonnis zien hoe complex dit soort zaken zijn wanneer alcohol, wederzijdse interactie en interpretatie van toestemming een rol spelen. De rechter kijkt niet alleen naar de daad, maar ook naar omstandigheden, intentie en proportionaliteit van straf.
Of dit vonnis terecht is of niet, daarover is België voorlopig nog niet uitgepraat. Eén ding is zeker: de zaak is inmiddels veel meer dan een individuele rechtszaak. Het is een symbool geworden in een bredere discussie over toestemming, verantwoordelijkheid en vertrouwen in justitie.
Lees het artikel op de mobiele website