vkmag.com

Welkom aan de andere kant van donderdag, de dag die sommige mensen beter kennen als -vrijdag-. Waarom is die column zo laat, hoor ik jullie vragen. Wel.. dat zit zo: als rauwe neger van de straat voel ik me niet zo verbonden met het geschreven woord.  Als beginnend columnist kan dat best een struikelblok vormen. Gelukkig had ik deze week geen gebrek aan materiaal:

klusjesman Nico had weer eens een date op de rechtbank, er was een scheiding gaande tussen Margarita en haar cokesnuivende bok, twee Russische vliegtuigen zijn neergestort door slechte kerosine (wat niemand toe wil geven) en meer van die crap die niemand boeit. Dat laten we dus mooi links liggen voor de mindere goden uit het columnisten-schnabbel circuit. Ik noem geen namen, Dijkshoorn weet wel wie ik bedoel. Het punt (if any) is dat het niet meevalt een goed onderwerp te vinden, dit kan soms resulteren in een zgn writersblock. Het maakt niet uit hoeveel alco je in je hol hebt, je krijgt geen letter op papier. Oefenschrift na oefenschrift gaat in de vullisbak. En wat doe je dan als columnist, je gaat zoeken om een inspiratiebron, wellicht een muze. Je zoekt iets waar je blij van kan worden. En hoe langer je over het net surft hoe meer het tegen lijkt te vallen. Hoewel je je handen niet in je boxershorts hebt, voel je je klote.

En zo ging dat een aantal dagen achter elkaar. Totdat ik hoorde dat Zeikerdje de handdoek in de ring had geworpen. Extatisch was ik, tot ik er achter kwam dat de stekker er helemaal niet uit was gegaan. Want tenzij zijn server op Duracell batterijen loopt, zit de stekker er nog steeds in. Ik heb zo net nog even gekeken op de site van deze superlutser en helaas is Zeikerdje nog steeds online. Deze keer zelfs met excuses aan ene Hauser of Mauser. Bang voor repressailles als hij is, had hij beter Schijterdje kunnen heten. Man man man, wat een poepdoos. Een jankbek die bij het minste of geringste overstag gaat. Het gerucht gaat dat hij iets met kinderen had gedaan, iets wat mij niet verbaast, vooral als je ziet wat voor niveau zijn gesprekken hebben. Voor kindermisbruik is hij waarschijnlijk te impotent maar een kindertelefoon exploiteren zou wel tot de mogelijkheden kunnen behoren.  Het andere gerucht was iets over zijn familie die zou zijn lastig gevallen door Zeikerdje haters (en dat zijn er nogal wat). Het spammen van zijn linkje in elk denkbaar topic (incl. off-topic) heeft zijn tol geeist van deze kleuterlutser. Ook het stickertjesplak incident van een jaar geleden staat menigeen nog vers in het geheugen. Schijterdje (toen nog gewoon Jeroen Otten) kwam met z’n ugly bakkes op tv om zijn stickertjes te verkopen. Stickertjes die je op producten kon plakken die sinds de invoering van de euro te duur waren geworden. Met deze snert-aksie wou Schijterdje binnenlopen, maar de stickers kostten geld en het winkelend publiek toonde geen interesse. Helaas had Schijterdje aan de media geroken en waande zich een bekende Nederlander. Op zijn website bleek al gauw dat deze schoenen een maatje te groot waren en hij kon ze dan ook niet vullen. Hij ging bellen met Jan en Alleman om Jan en consorten voor lul te zetten, om ze in een hoek te lullen. Evenals de stickers was dit een fiasco, de onvoorbereidde gesprekken waren langdraderig en saai. De enige die voor lul stond was hij zelf. Het heeft hem niks gebracht, alleen ellende. En terecht, want lutsers horen niet op dit deel van het internot. Voor zulke mensen zijn er chatboxen en zandbakken.

Mijn punt is dat Jeroen beter zijn telefoon kan laten afsluiten en zo’n sticker op z’n bek kan plakken, trek die stekker er maar -echt- uit. Hell yeah. En wat mijzelf betreft, ik ben er weer. Geen writersblock voor deze jongen, ik knal uit elkaar van de inspiratie, het gaat nog een leuk jaar worden. Vanaf nu elke week weer een uurtje Off-topic met Dicky!  Zijn we er klaar voor?
: - )