“Je gaat toch ook niet naar de slager om een onsje ham te bestellen”, schrijft iemand ergens onder dit nieuws. En daarmee is de discussie rond wellnessresort de Zwaluwhoeve eigenlijk meteen aardig samengevat. Een bedrijf heeft huisregels en wie daar naar binnen wil, heeft zich daar gewoon aan te houden. Zou je denken.
Alleen ligt het volgens het College voor de Rechten van de Mens toch iets ingewikkelder. Een jonge moslima bezocht de Zwaluwhoeve in het Gelderse Hierde in juni 2025 samen met haar oma en tante. Het was die dag badkledingdag en de vrouw droeg een boerkini: lichaamsbedekkende zwemkleding met lange mouwen, lange pijpen en een hoofdbedekking.
Vier uur na binnenkomst werd ze door een medewerker aangesproken. Haar boerkini was volgens de regels niet toegestaan en ze moest het wellnessresort verlaten.
De Zwaluwhoeve staat op badkledingdagen wel een badpak, zwemshort of zwembroek toe, maar geen lichaamsbedekkende badkleding. Het wellnesscentrum zegt die regel te hanteren vanwege de gezondheid, veiligheid en hygiëne van bezoekers.
Zo zou iemand in een boerkini de lichaamswarmte mogelijk minder goed kwijt kunnen. Ook zou de extra stof meer zweet en afvalstoffen vasthouden. Het College vindt echter dat de Zwaluwhoeve die argumenten onvoldoende heeft onderbouwd. De gebruikte stof is volgens aangehaalde onderzoeken niet minder hygiënisch dan andere badkleding en de vrouw kon zich na een saunabezoek gewoon voldoende afkoelen.
Omdat een boerkini vooral wordt gedragen door islamitische vrouwen, maakt de Zwaluwhoeve volgens het College indirect onderscheid op grond van godsdienst én geslacht. Dat wordt ook wel intersectionele discriminatie genoemd.
En daar zit precies het pijnpunt. Aan de ene kant kun je zeggen dat niemand verplicht is naar een sauna te gaan en dat een wellnesscentrum zelf regels mag opstellen. Aan de andere kant mogen huisregels niet zomaar een bepaalde groep benadelen. Daarvoor moet een goede en aantoonbare reden bestaan. Juist dat bewijs ontbrak volgens het College.
De vrouw verklaarde daarnaast dat ze respectloos en bijna agressief werd behandeld. Ook zouden medewerkers hebben staan lachen toen ze vertrok. Het College kon echter niet vaststellen dat ze vanwege haar geloof of geslacht als minderwaardig werd behandeld. Van discriminatoire bejegening was daarom volgens de uitspraak geen sprake.
De uitspraak betekent niet dat de Zwaluwhoeve nu direct een boete krijgt of verplicht de huisregels moet veranderen. Het College voor de Rechten van de Mens spreekt oordelen uit, maar kan zelf geen maatregelen opleggen. Zulke uitspraken worden in de praktijk wel vaak vrijwillig opgevolgd.
Mocht de kwestie uiteindelijk bij de rechter belanden, dan kan het oordeel bovendien worden meegenomen. Een rechter is er niet aan gebonden, maar zal doorgaans wel serieus kijken naar de juridische beoordeling van het College.
De vraag blijft dus staan: kies je voor een wellnesscentrum, dan kies je voor de huisregels. Maar mogen die regels ook bepalen dat de ene vorm van badkleding wel welkom is en de andere niet? Volgens het College ging de Zwaluwhoeve daar in dit geval over de grens.
Thumbnail is een illustratie.
Lees het artikel op de mobiele website