In een video die momenteel rondgaat op sociale media zie je een man in de trein die zichzelf filmt tijdens de ramadan. Terwijl hij de camera op zichzelf gericht houdt, laat hij ook zijn buurman zien. Die buurman is – vrij schokkend – gewoon aan het eten.
De filmende man spreekt in zijn video zijn ongenoegen uit. Hij noemt het een “zware jodenactie” en zegt dat de man “zonder schaamte” zit te eten. Volgens hem is dat blijkbaar ongepast tijdens de ramadan.
Op enig moment merkt de etende passagier dat hij gefilmd wordt. Hij draait zich om en vraagt rustig: “Wat is er?”
De filmende man reageert met: “Eet smakelijk hè.” Waarop de etende man simpelweg antwoordt: “Dank je.”
Daarna richt de filmer zich weer tot zijn camera en sluit af met: “Wollah, zware schade.”
De kern van de ophef zit niet zozeer in het feit dat iemand vast tijdens de ramadan. Dat is een persoonlijke keuze en voor veel moslims een belangrijke religieuze periode van bezinning en discipline.
Wat bij veel kijkers vragen oproept, is de verwachting die in de video doorklinkt: dat anderen zich zouden moeten aanpassen door niet te eten in zijn bijzijn. In een openbare ruimte zoals een trein geldt echter geen verbod op eten tijdens de ramadan. Mensen die niet vasten – om welke reden dan ook – mogen gewoon eten en drinken.
Opvallend in de video is dat de filmende man het eten in de trein een “jodenactie” noemt. Dus je vindt juist dat andere mensen respect moeten hebben voor jouw vrijwillige keuze om niet te eten, terwijl je met zo'n uitspraak weinig respect toont richting andere bevolkingsgroepen. En daar vinden mensen natuurlijk ook wat van.
De reacties op de video lopen uiteen. Zo zijn er mensen die meedoen aan de ramadan en het geen enkel probleem vinden dat iemand in hun bijzijn een broodje eet. Andere stellen dat in een openbare ruimte iedereen vrij is om te eten en dat niemand zich hoeft aan te passen aan de religieuze keuzes van een ander.
Kortom, wederom een heerlijke Nederland 2026 discussie.
Lees het artikel op de mobiele website