Wielrenners zijn makkelijk om te haten. Ze worden vaak neergezet als de paria’s van de samenleving. Daar hebben wij natuurlijk part noch deel aan. Wij schrijven nooit op een negatieve manier over wielrenners. Wij zijn groot wielrennerfans. We noemen ze zelfs de Koningen van de Weg, omdat ze zo goed zijn in het claimen van hun plekje.
Nee, neem dan herten. Herten hebben pas echt een hekel aan wielrenners. Die komen zomaar uit de bosjes en laten er dan eentje schandalig hard op z’n snufferd gaan. Mensen die wielrenners haten, noemen dat zomaar ‘de oplossing voor het wielrennersprobleem’. Dat kan toch niet?
Groepjes die niet meteen aan de kant gaan als je erlangs moet? Bel een hert, die lost het meteen op. Een wielrenner die een record wil zetten op een onveilig stukje Strava-gebied? Wederom: het hert is je vriend. Wielrenners die maar niet uitkijken? Hallo hert, los je het even op?
Elk zoogdier heeft een natuurlijke vijand en voor de wielrenner is dat nu het hert geworden. Wespen worden gegeten door vogels, spinnen vreten elkaar op en wielrenners worden dus getemd door herten. Wat een heerlijke beesten, die herten. Je zou er spontaan veganist van worden. Hoezee, leve het hert.
Lees het artikel op de mobiele website