In The States kan iemand die is gearresteerd soms vrijkomen in afwachting van zijn of haar rechtszaak door borgtocht (bail) te betalen. Dat bedrag kan flink oplopen. Wie het geld niet zelf kan betalen, kan in veel staten aankloppen bij een bail bondsman.
De bail bondsman schiet de borg voor. Daarvoor betaalt de verdachte meestal een percentage van het totale bedrag als vergoeding. Vervolgens mag de verdachte naar huis, maar daar staat één belangrijke voorwaarde tegenover: hij of zij moet op de afgesproken momenten bij de rechtbank verschijnen.
Komt iemand niet opdagen, dan kan de borg worden ingetrokken en loopt de bail bondsman het risico zijn geld kwijt te raken. Daarom kan hij een bounty hunter, ook wel bail enforcement agent genoemd, inschakelen om de verdachte op te sporen.
Zo'n bounty hunter probeert de voortvluchtige te vinden en terug te brengen, zodat die weer kan worden overgedragen aan de autoriteiten. Daar krijgt de bounty hunter voor betaald.
Het is dus gewoon een commerciële tak van sport waar nogal wat geld in omgaat voor zowel de bail bondsman als de bounty hunter. En vooral die laatste groep bestaat uit gasten die waarschijnlijk wel een verhaal of twee kunnen vertellen over wat ze meemaken tijdens het zoeken en aanhouden van voortvluchtigen. Al vertellen de beelden in dit geval het verhaal eigenlijk prima zelf.
Deze creakie-dame zou niet zijn komen opdagen voor haar rechtszaak en wilde duidelijk niet gevonden worden door de bounty hunter. Dus dacht ze de perfecte verstopplek te hebben gevonden: opgevouwen in een koffer. Bijna perfect, maar niet helemaal. De bounty hunter wist blijkbaar precies waar ze zat: “We know you in there!” Koffertje open, dame eruit en dan is het toch echt tijd om mee te gaan. vergeet je koffer niet te pakken...
Lees het artikel op de mobiele website