Sinterklaas ging na een paar atjes “ff een luchtje scheppen” en liet gelijk zijn maaginhoud achter op straat

Het lijkt allemaal appeltje-eitje, een beetje Sinterklaas spelen, maar ga d’r maar eens aan staan. Alle verlanglijstjes lezen en blijven glimlachen om alles wat kinderen durven te vragen. De Pieten instrueren: wie gaat de daken op, wie pakt in, wie bakt pepernoten, wie zorgt ervoor dat alles een beetje op rolletjes loopt. De cadeautjes inkopen, soms in Spanje, maar meestal gewoon online, met PostNL, DHL, DPD en alle andere bezorgers die het tantoe druk hebben.

De cadeaus laten inpakken met lintjes, stickers en gehannes met plakband. Alle gedichten schrijven, gepersonaliseerd, soms streng, soms grappig, maar altijd met een knipoog. Het Grote Boek bijwerken, lijkt een gimmick, maar vergis je niet: wie was lief, wie een beetje stout… bijhouden.

De route uitstippelen zodat Pakjesavond soepel verloopt, zonder files, natte dakpannen en vallende Pieten. De staf oppoetsen, want laten we eerlijk zijn: zo’n staf poetst zichzelf niet. Dan moet je alle pakketjes en zo nog sorteren. Niet dat de Sint dit alleen doet, maar hij is wel de eindverantwoordelijke. En dit allemaal terwijl je al dagen bezig bent met die schoenen vullen.

Het is allemaal nogal wat. Niet gek dus als de Goedheiligman een avondje voor zichzelf pakt, een paar achterover klapt en dan even buiten “ff een luchtje scheppen” gaat. Die man is ook geen machine en heeft ook gewoon last van een koppie te veel op een dolle avond na veel stress. Gewoon een mythisch mens, net als jij en ik.