De achterkant van de maan hebben we natuurlijk al vaker gezien, maar zelden op deze manier. NASA en de bemanning van de Artemis II-missie zijn er samen met astrofotograaf Andrew McCarthy in geslaagd om tientallen losse foto’s van de achterkant van de maan te combineren tot een extreem gedetailleerd kleurbeeld. Daarbij werd ruis verwijderd en werden subtiele verschillen in het maanoppervlak zichtbaar gemaakt die normaal gesproken onzichtbaar blijven voor het menselijk oog.
Het opvallende aan het verhaal: het project ontstond eigenlijk bijna per ongeluk. Slechts een week voor de lancering stuurde McCarthy een bericht naar Artemis II-commandant Reid Wiseman. De kans dat hij überhaupt reactie zou krijgen leek klein, aangezien Wiseman midden in de voorbereidingen van de historische missie zat. Toch maakte de astronaut tijd vrij om het bericht te lezen.
McCarthy vroeg niet simpelweg om wat kiekjes van de maan. Hij gaf de bemanning specifieke instructies die normaal gesproken ook door astrofotografen op aarde worden gebruikt. De astronauten moesten op exact de juiste momenten een reeks overlappende foto’s maken vanuit bepaalde hoeken, zodat de beelden later digitaal gecombineerd konden worden.
Terug op aarde ging McCarthy vervolgens aan de slag met het verwerken van alle data. Door de foto’s slim samen te voegen en kleurverschillen te versterken, werden verschillen in mineralen op het maanoppervlak zichtbaar. Zo wijzen blauwe gebieden bijvoorbeeld op titaniumrijk basalt, terwijl roodachtige tinten juist duiden op ijzerafzettingen.
Het resultaat is een bijna surrealistisch beeld van de achterkant van de maan, waarbij de bekende grijze maan ineens een stuk kleurrijker blijkt te zijn dan we normaal zien. En dat allemaal dankzij een DM die eigenlijk op een “zal wel niet gelezen worden” momentje leek. Thumbnail via: Cosmic background.
Lees het artikel op de mobiele website