Regels zijn regels. Degene die dat altijd het hardst roepen, moet je in de gaten houden. Dat zijn vaak de mensen die het doorgaans niet zo op hebben met de regeltjes die voor ons allemaal gelden. En laten we eerlijk zijn: regels zijn er ook om gebroken te worden. Kom je ermee weg, dan ben je de held. Word je gepakt, gesnapt of erbij gelapt, dan ben je de schlemiel. Maar wel de schlemiel die het tenminste heeft geprobeerd.
En soms is het gewoon lekker om te kijken naar iemand die dacht de regels aan zijn laars te kunnen lappen en daar dan niet mee wegkomt. Zoals in de volgende beelden, waar een bestuurder nog even snel dacht ervoor te glippen. Tegen de regels in. En dus: als het niet lukt, krijg je een soort walk of shame, maar dan de openbare-weg-versie.
Vooral fijn is dat degene die in zijn gelijk staat akelig kalm blijft, de voorrang die hij heeft met status afdwingt en daardoor zijn gelijk krijgt. Oddly satisfying. En dat zeggen we toch niet vaak over verkeerssituaties. Of Belgen.
Lees het artikel op de mobiele website