The Military-industrial complex
In het kader van ken uw klassiekers, ditmaal de afscheidsrede van Dwight D. Eisenhower waarin hij waarschuwde tegen een te grote invloed van de wapenindustrie en leger op de politiek en ons dagelijks leven. ’The military-industrial complex‘. Dit militair-industrieel complex, de ‘ijzeren driehoek’, is het samengaan van de belangen van de wapenindustrie, het pentagon en de politiek. Het militair-industrieel complex is een belangrijke bouwsteen van een fascistische staat omdat oorlog en militairisering ten koste van de burgers in haar voordeel is.
Wanneer een overheid meer oog heeft voor de belangen van grote corporaties (bedrijven) dan voor de belangen van haar burgers die ze in feite zou moeten representeren en de grenzen tussen overheid en corporaties vervagen, is er sprake van corporatisme. Eén van de gevaarlijkste soorten corporatisme is die waarbij wapenindustrie betrokken is. Elke grote corporatie zal zijn waarde naar de aandeelhouders toe proberen zo groot mogelijk te maken, de aandeelhouders belonen het bedrijf daarvoor met een nog hogere aandelenprijs en hier is dus sprake van een zichzelf versterkend proces. Een ‘natuurlijk’ proces dat echter maatschappelijk zeer ongewenste bijwerkingen kan hebben. Dit proces is namelijk zo dominant en onstopbaar dat het ten koste gaat van vrijwel alles inclusief ‘moraal’, ook al omdat de aandeelhouders weinig merken van eventuele moreel slechte maar financieel lonende daden van het bedrijf. Het enige dat ze direct zien, is een nog hoger dividend en een nog hogere aandelenwaarde hetgeen niet bepaald stimuleert om het bedrijf ‘te straffen’ door hun aandelen te verkopen.
Dit mechanisme dat in principe alle grote corporaties kenmerkt, kan het beste worden begrepen door de corporatie zelf als een persoonlijkheid te zien, met een eigen wil en eigen karakter die de invloed van een raad van bestuur duidelijk overstijgen. Het karakter van een groot bedrijf is dat van een psychopaat, zonder gevoel van goed of kwaad. Zo zijn bedrijven nou eenmaal in de loop der jaren in elkaar gegroeid. Dit wordt overtuigend aangetoond in ‘The corporation’. De beurswaarde van een militair bedrijf zal stijgen wanneer er veel wapens worden verkocht tegen een goede prijs en dat is alleen mogelijk met oorlog. Er is weinig inbeeldingsvermogen nodig om voor te stellen wat er gebeurt wanneer een psychopaat veel geld kan verdienen aan moord en doodslag.
De mechanismen hierachter - verkeerd gekozen en geevolueerde randvoorwaarden (wetten en juridische stelsels) - zorgen voor een vanzelfsprekende bewegingsrichting. We beschreven al eerder zo’n ‘NWO’-mechanisme in de vorm van de Petro-dollar en ik zou dit mechanisme ‘getal-onder-de-streep’ willen noemen, voor het gemak en latere referentie. Het is de wapenindustrie op zich niet kwalijk te nemen dat ze zal aansturen op conflict en oorlog. Het doet waarvoor ze gemaakt is Het zou de taak van een overheid moeten zijn dat te beteugelen. Wanneer een wapenindustrie echter zo machtig is dat ze hun eigen politici naar voren kunnen schuiven en die eigen politici ook nog eens veel geld kunnen verdienen aan de oorlog en ellende, dan ontstaat een gevaarlijk politieke vooruitzicht dat een hoop talenten van een fascistische staat in zich heeft. Een toestand die kenmerkend is voor de huidige USA - dat voor 2007 het hoogste defensiebudget ooit heeft voorgesteld ($440 miljard nog zonder de kosten van oorlogen in Irak en Afghanistan en tegen die tijd: Iran).
Vrijwel alle leidende neocons (=de huidige regering: Bush, Cheney, Rumsfeld, Rice, Wolfovitz, enz.) verdienen verschrikkelijk veel geld aan de oorlog in Irak en Afghanistan, vrijwel allemaal hebben ze directe banden met militaire bedrijven zoals Lockheed-Martin, KRB, Boeing en Carlyle. Voor dit soort opportunisten zijn oorlogen handige hulpmiddelen om belastinggeld over te hevelen naar hun eigen bankrekeningen en die van hun bedrijven. Want oorlog kost de belastingbetaler geld, geld waarmee wapens worden gekocht, wapens die bij de wapenindustrie worden gekocht. Hun wapenindustrie. En dan hebben we het nog niet eens over de factor die Eisenhower nog niet kon vermoeden omdat het verschijnsel peak-oil toen nog niet leefde: de nog grotere en nog kwaadaardigere olie-industrie.
‘When war becomes so profitable, you will see a lot of it’
Vrij vertaald: ’zolang er geld kan worden verdiend aan ellende, zullen we veel ellende zien‘.
Het zure aan het verhaal is dat we hier tijdig en duidelijk voor zijn gewaarschuwd door iemand die het kon weten als geen ander.
“Een belangrijk element bij het bewaren van vrede is ons militaire apparaat. Onze wapenen moeten machtig en gereed voor inzet zijn zodat geen enkele potentiele aggressor in verleiding komt zijn eigen vernietiging te riskeren.
De combinatie van een immens militair apparaat en een grote wapenindustrie is nieuw voor Amerika. De totale invloed - economisch, politiek zelfs spiritueel - wordt in elke stad, elk regeringsgebouw gevoeld. We erkennen de noodzaak van deze ontwikkeling. Tegelijkertijd moeten we niet vergeten de grote implicaties te begrijpen. Het wezen van onze samenleving zelf staat op het spel.
In de raden van regeringen moeten we waken voor het verkrijgen van onverbreidelde invloed, hetzij bewust verkregen, hetzij onbewust verkregen, van de wapenindustrie en het militaire apparaat. De potentie voor de desastrueze opkomst van misplaatste macht bestaat en zal blijven bestaan.
We mogen nooit het gewicht van de wapenindustrie en het militaire apparaat onze vrijheden en democratische processen laten bedreigen. We moeten niets als vanzelfsprekend aannemen. Alleen een oplettende en waakzame burgerbevolking kan de vreedzame balans afdwingen tussen de belangen van een enorm militair-industrieel complex en die van een vredelievende samenleving zodat veiligheid en vrijheid samen tot volle wasdom kunnen komen.”
Dwight D. Eisenhower.
De schuld ligt bij ons. Wij hebben niet goed genoeg opgelet. De oplossing ligt dus ook bij ons…
■ http://www.sonyclassics.com/whywefight/
■ http://thecorporation.com/
‘Definitie van psychopaat‘: Door een emotionele verwaarlozing of in die gevallen waar sprake is van een organische oorzaak is er een zo grote gevoelsarmoede en lage gewetensfunctie opgetreden dat men het vermogen mist om zich aan te passen aan de normen en de eisen die een samenleving stelt. Dit wordt vooral zichtbaar in sterk egocentrisch gedrag, waarbij het eigenbelang altijd boven dat van anderen gaat. Dit kan op een duidelijk zichtbare wijze gebeuren, maar het kan ook zo zijn dat men zich schijnbaar aardig en sociaalvoelend voordoet om daarmee te bereiken dat er later rechten of gunsten kunnen worden geëist.







Mooi inkijkje in het puberland dat Amerika heet.