OOPArts, deel 2: verloren wetenschap
Een belangrijke reden waarom de gevestigde wetenschap sommige OOPArts niet weet te plaatsen is omdat ze veronderstelt dat bepaalde wetenschappelijke en technische ontdekkingen maar in één bepaalde tijdvak zijn gedaan. Ze vergeten dat bepaalde uitvindingen en wetenschappelijke principes al veel ouder zijn dan algemeen aangenomen, maar dat ze in de loop der tijd vergeten zijn of zelfs doelbewust verborgen. Sommige ontdekkingen zijn later opnieuw gedaan of gebaseerd op principes die lang geleden al bekend waren. De kennis dat de aarde rond is bijvoorbeeld, is eeuwenlang door ondermeer de katholieke kerk onderdrukt, terwijl de Soemeriërs allang wisten hoe ons zonnestelsel in elkaar steekt en dat de aarde rond is.
Update 10/10/2006: linkcorrectie plus aanvullende info over geologische strata en C-14 methode
In dat geval zouden de mysterieuze kristallen schedels van Lubaantun, Belize, getuigen zijn van een techniek zie millennia geleden verloren gegaan is. Hoewel er veel controverse is rondom de leeftijd deze kristallen schedels en de geheime krachten die ze zouden bezitten, blijven het artefacten die een bijzondere bewerkingstechniek vergen die slechts pas laat in de 19e eeuw voorhanden geweest zou zijn en niet 3600 (of zelfs 12000!) jaar geleden aanwezig geweest zou zijn. Hoe het ook zij, ze passen niet in het beeld van de toenmalige stand van techniek dat men heeft van de oude Maya’s. Maar ja, de wetenschappelijke goegemeente heeft ook nog steeds geen afdoende verklaring voor de zeer geavanceerde kennis die de Soemeriërs, Egyptenaren en Meso- en Zuid-Amerikaanse Indianen bezaten over wis- en sterrenkunde.
Er blijken echter meer van dit soort misvattingen te bestaan binnen de gevestigde wetenschap. Wanneer men het heeft over de vorming van geologische lagen, bergen, landschappen en fosielvorming is men gewend nog steeds in miljoenen, zelfs miljarden jaren te rekenen. Geologische lagen, sedimentaire afzettingen en landschapsvorming zijn belangrijke ijkpunten wanneer het gaat om het dateren van overblijfselen of fossielen die erin gevonden worden. Als je weet hoe oud een bepaalde sedimentlaag of rotsformatie is, dan heb je een goede indicatie van de leeftijd van het fossiel dat zich erin bevindt. Het is een techniek die naast C14 koolstofdatering nog veel wordt toegepast en eigenlijk buiten discussie staat als het gaat om haar betrouwbaarheid. Echter, er komen steeds meer ontdekkingen aan het licht die dat tegen lijken te spreken. Enkele vondsten van OOPArts lijken haaks te staan op de bewering dat sommige gesteenten zich in de loop van vele miljoenen jaren vormen, zoals daar zijn het Coso Artefact (een soort van bougie die gevonden werd in een miljoenen jaren oude geode), de Dorchester Pot (een rijkelijk bewerkte vaas van zink en zilver die gevonden werd in een 100.000 jaar oude rotslaag), de Salzburger Kubus (een blok gietijzer gevonden in een stuk steenkool) en een ambachtelijk bewerkte gouden ketting van 8 karaat die in 1891 in Amerika binnenin een blok steenkool werd gevonden. Algemeen wordt nog steeds aangenomen dat de vorming van de belangrijkste steenkoollagen tussen 145 en 345 miljoen jaar geleden plaatsvonden. Dat men daarin dan objecten vindt die hooguit enkele duizenden jaren oud kunnen zijn zorgt voor een enorm historisch conflict of een verkeerde opvatting van hoe geologische lagen zich precies vormen. Een mogelijke verklaring is het zogenaamde “upside down"-effect van geologische strata die niet door overthrusts verklaard kunnen worden. En ook de C-14 methode is allesbehalve waterdicht.
Over deze controverse in de geologie is men nog niet uitgepraat. Steeds vaker worden er geologische ontdekkingen gedaan die haaks staan op wat algemeen wordt aangenomen als een voldongen feit in de wetenschap. Zo heeft men recent ontdekt dat de vorming van stalagtieten veel sneller verloopt dan voorheen aangenomen werd. Andere ogenschijnlijke tegenstrijdigheden vind je bij de vorming van eilanden (compleet met zandstranden, lagunes, kliffen, meren en kanalen) die binnen een paar jaar ontstaan en eruitzien alsof ze miljoenen jaren oud zijn. Een mooi voorbeeld hiervan is het eiland Surtsey, dat binnen twee weken uit de zee rees en in een tijdsbestek van een paar jaar eruit zag als een volwassen eiland. Een andere controverse bestaat rondom de verstening van hout. In Arizona vergapen toeristen zich iedere dag aan het beroemde versteende woud dat er vreselijk oud uitziet. Toch zijn er bewijzen voor dat hout onder de juiste omstandigheden veel sneller kan verstenen dan voorheen aangenomen werd. In 1947 beweerde een wetenschapper dat blokken hout in 1 jaar(!) konden verstenen. En er zijn zelfs stokken gevonden die door mensenhanden zijn gescherpt die in bruinkool gevonden zijn. De vorming van bruinkool wordt over het algemeen in het Mioceen gedateerd (23 tot 5,3 miljoen jaar geleden); dit is ruim voor het ontstaan van de mens…
Verwante artikelen:
OOPArts, deel 1: onbekend en onbemind
Er zit wel behoorlijke mindfucks in maar ik denk dat het onzin is.
Ne ne ne ne ne ne ne ne (enter twilight zone theme)… Ach ja, alleen maar alles WAT ONS OOIT OP SCHOOL IS GELEERD IS NIET WAAR!!
argh…