Nucleair Afghanistan: No press please
Onze jongens in Afghanistan hebben werk te doen. Balkenende heeft tenslotte met de vuist op tafel geslagen. D’r moet een veilige omgeving geschapen worden, potverdorie, zodat de democratie een kans krijgt! Een mooie taak! En of ze ook even aan de persvrijheid willen denken!
“Ah, we moeten kritische krantenredacties en tv-uitzendingen van de oppositie beschermen”, knikte een majoor uit het publiek. Nou, euhm… nee. Dit bericht kwam vandaag naar voren in de reacties van Zapruder_Inc:
‘BEIROET - De situatie rond het zenden van Nederlandse troepen naar Uruzgan in Afghanistan ligt zo gevoelig, dat de Nederlandse regering het Amerikaanse leger heeft gevraagd geen Nederlandse journalisten toe te laten tot het gebied. Hun berichtgeving zou de besluitvorming negatief kunnen beïnvloeden.‘
Aldus de Leeuwarder Courant op 14 januari (http://www.leeuwardercourant.nl/nieuws/binnenland/article215084.ece?secId=52). Klein berichtje, grote betekenis. Anders gezegd: onze regering was er dus bang voor dat de Nederlanders in de krant konden lezen hoe het er in Afghanistan aan toe gaat.
Voor de volledigheid ook nog even de rest van het artikel:
‘Deze stap van de Nederlandse autoriteiten is gisteren bevestigd door een woordvoerder van het Coalition Press Information Center (CPIC) in de Afghaanse hoofdstad Kabul. Het CPIC is onderdeel van het Amerikaanse leger en verzorgt alle contacten tussen de Amerikaanse en internationale media en de Amerikaanse troepen in Afghanistan.’
Jaja. De persvrijheid is een groot goed, aldus onze regering. Maar dan in de zin van: er kan best een stukje van afgeschaafd worden.
“The truth? You can’t handle the truth!”
En wij maar denken dat Amerikaanse toestanden hier niet voorkomen.
Nederland verwordt ook tot een “no-fact” zone.