VK MAG | Hollands Hardste

Ohrdruf is een klein dorpje in de voormalige DDR. Het ligt tussen de heuvels van Thüringen. Samen met zijn omgeving, het Jonastal, geldt Ohrdruf intussen als het Area 51 van Duitsland.

Sommige mensen zijn er namelijk zeker van dat daar rare dingen zijn gebeurd. Wichelroedelopers en samenzweringsfanaten speuren door het gebied. Schrijvers schrijven erover, tv-redacties documenteren erover. Maar óók de serieuze pers en wetenschap bemoeien zich ermee. Het onderwerp: hadden de Nazis een atoombom?

Karlsch
De hel over die bom barstte los toen een Duitse historicus, Rainer Karlsch, in 2005 z’n boek ‘Hitlers bom’ publiceerde. In dat boek beschrijft Karlsch hoe Duitse wetenschappers in de nadagen van de Tweede Wereldoorlog atoomproeven namen. Nou vind je op internet intussen overal artikelen en nieuwsberichten hierover, bijvoorbeeld op http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/4598955.stm en op http://www.timesonline.co.uk/article/0,,3-1511154,00.html, dus we herkauwen alleen even de hoofdlijnen. Volgens Karlsch ging op 12 oktober 1944 een dirty bomb (die radioactief materiaal over een groot gebied verspreidt) de lucht in op het Oostzee-eiland Rügen. En op 3 en 12 maart 1945 explodeerden twee kleine atoombommetjes in Ohrdruf, zo beweerde hij. Bewijzen daarvoor zou hij hebben gevonden in Russische, Oost-Duitse, Amerikaanse en Britse archieven. Ook citeert hij in zijn boek getuigen die merkwaardige explosies in Ohrdruf hebben waargenomen, waarna iedereen in het dorp last kreeg van chronisch bloedende neuzen, vermoeidheid of haaruitval. Ofwel: symptomen van stralingsziekte.

Kritiek
Karlsch kreeg ladingen kritiek over zich heen. De uitspraken van de belangrijkste getuigen (een Italiaanse oorlogscorrespondent, een dochter van een concierge die in de buurt van het militaire terrein in Ohrdruf werkte, een loodgieter en een ambtenaar) bleken niet controleerbaar – en daarmee onbetrouwbaar. Op Rügen wist niemand iets van een atoombom en radioactiviteit was er ook al niet te meten. En in Ohrdruf? De Duitse tv-zender ZDF wilde het serieus en objectief onderzoeken en stuurde het onafhankelijke staatsonderzoeksinstituut, Physikalisch-Technische Bundesanstalt, erop af. Een zooi bodemproeven en maanden laboratoriumtests later kwam de conclusie: er zat zowaar radioactiviteit in de grond… afkomstig van Tsjernobyl en van de Amerikaanse atoomproeven in de jaren ’50 en ‘60. Zoals overal in Europa.

Einde van de bom? Misschien niet. De laatste twee zinnetjes in het PTB-persbericht zijn interessant: geen bewijs vóór een kernexplosie betekent niet dat er geen explosie is geweest. Bij het PTB weten ze namelijk ook dat je in Hiroshima en Nagasaki vandaag de dag nauwelijks tot geen radioactiviteit meer meet. En hoewel Karlsch heel wat van z’n woorden heeft moeten terugnemen, blijven er merkwaardige feiten overeind staan… waar we hier op Zapruder_Inc natuurlijk verder op ingaan.

Morgen: liegende wetenschappers en bezorgde Russen