Hans Dulfer kijkt terug op vijf jaar 9/11
De publieke verontwaardiging rond 9/11 begint de laatste twee jaar steeds meer los te komen, maar ook vlak na de aanslagen toen de meesten nog in shock waren van wat er gebeurd was, waren er mensen die al snel doorhadden dat er een heleboel niet klopte. Hans Dulfer is er daar één van. De meeste mensen kennen hem als een succesvol jazz-saxofonist en als vader van de getalenteerde saxofoniste Candy Dulfer, maar wij van Zapruder_Inc hebben hem ook leren kennen als een man met een uitgesproken mening en een gezonde “don’t fuck with me” attitude. Bovenal, heeft Hans vooral een scherp oog voor dingen die niet kloppen in de wereld en hij wist dan ook vrij snel na de aanslagen in de VS dat er stront aan de knikker was. Vijf jaar na de aanslagen in Amerika interviewden wij de uitgesproken muzikant, die nog niks van zijn verontwaardiging verloren bleek te zijn.
Al op 5 november 2001, slechts twee maanden na de aanslagen, verbaasde Dulfer zich openlijk in zijn column in het NRC handelsblad over de het feit dat er flink geld was verdiend in de internationale aandelenhandel aan de terroristische aanslagen. In ons gesprek met Dulfer bleef dat Leitmotif steeds naar boven komen: hij kon er maar niet over uit dat men aan de bittere ellende van anderen grof geld kan verdienen. Hiermee doelde hij op de massale toeloop op putopties (speculeren op koersdalingen) van bedrijven die door hun specifieke bedrijfsactiviteiten, zoals vliegmaatschappijen en verzekeringsinstellingen, hun koersen sterk zagen dalen door de aanslagen. Handel met voorkennis lag voor de hand, omdat verzekeringsinstellingen zelfs in tijden van laagconjunctuur normaliter stabiele koersen hebben. Het schandaal was helemaal compleet toen later bleek dat er geen terroristen achter de opportunistische handel met voorkennis zaten, maar gereputeerde beursspeculanten. Dit werd bevestigd door een onderzoek van de Stichting Toezicht Effectenverkeer, nu AFM. Verdere vragen over de “toevalligheid” van dit alles werden weggewuifd onder het mom van “geheimhoudingsplicht” en minister Zalm deed het geheel af als puur toeval.
Dulfer kan er nu nog boos om worden en hij hekelt de destijds leugenachtige houding van Zalm en consorten. Daarnaast heeft hij onomstotelijk bewijs voor het feit dat na zijn publieke verontwaardiging zijn website -die overigens geheel in teken staat van zijn muziek- opeens werd bezocht door bezoekers met een dubieuze herkomst. Dit gebeurde meteen na zijn optreden bij Barend & Van Dorp op 4 december 2001, waar hij tegenover de verblufte presentatoren zijn theorie uitlegde. Uiteraard wisten deze “kwaliteitsjournalisten” niet wat ze met de spectaculaire theorie aanmoesten en het verhaal kreeg geen opvolging. Dulfer was echter wel zo slim om de vreemde bezoekers die zijn site de volgende dag bezochten te registreren en op een lijst met ip-adressen zien we dan ook een aantal klinkende namen voorbij komen, zoals hier te zien valt op een kopie van de originele lijst. Hier vallen meteen de namen op van buitenlandse banken, verzekeraars en technologische bedrijven. Op zichzelf zou dat niet meteen bewijs zijn, maar het waren wel bezoekers die er anders nooit kwamen. Dulfer had met zijn verhaal wel degelijk de aandacht gewekt van het soort organisaties die hij in zijn verhaal aanduidde.
De handel in aandelen vlak voor 11 september is één van die zaken die misschien wel het meest belastende bewijs levert voor het feit dat men in bepaalde kringen op de hoogte was van een op handen zijnde aanslag. Misschien omdat we regelmatig geconfronteerd worden met fraude en andere soorten wittenboordencriminaliteit, dat er een soort van onverschilligheid optreedt bij het publiek; het is echter één van de sterkste argumenten binnen het 9/11 complot. En van geld verdienen aan andermans elllende hoeft niemand op te kijken aangezien de VS en haar coalitie bakken geld verdienen aan de oorlog en de nasleep ervan. De aandelenhandel is voor veel mensen een onduidelijke en gesloten wereld, maar de enorme hoeveelheid geld die erachter steekt is vaak wel de motivatie voor vreselijke misdaden.
De betrokkenheid van de aandelenhandel wijst tevens op een bredere context, want het betekent dat de financiële sector er tot aan de nek inzit. Het aantonen van voorkennis omtrent 9/11 zal mensen ook voorbereiden op de misdadige rol die Wall Street en de nationale banken spelen. Het blijft opmerkelijk dat Hans Dulfer zo snel dit ongelooflijke complot binnen de de 9/11-CT ontwaarde en aan hem heeft het niet gelegen om het in de openbaarheid te brengen. Ook voor Hans zijn de gebeurtenissen van 9/11 een onderdeel van een groter geheel en houdt de ellende daar niet op. Na zijn kritische columns in het NRC kreeg hij kort daarop de melding dat “het slecht ging met PCM en dat de NRC moest bezuinigen” en dat zijn column gestopt zou worden. Tja, ze betaalden hem dan ook het stuitend hoge bedrag van 100 euro bruto voor 1 column per twee weken! Aangezien het nu weer beter gaat met PCM zegt Dulfer enorm blij te zijn dat hij ze destijds zo heeft kunnen helpen met bezuinigen.
De aandelenhandel is tamelijk uitputtend uitgezocht door de 9/11 commissie en ook andere deskundigen bevestigen dat de aandelenschommeligen te maken hadden met activiteiten in de luchtvaartindustrie zelf, waar het al niet goed mee ging. Directe aanleiding waren vermeldingen in een beleggersnieuwsbrief. Ook dat staat allemaal in het 9/11 rapport. Zo werd er ook flink gehandeld in aandelen KLM en andere luchtvaartmaatschappijen die niet betrokken waren bij de aanslagen. Dus om te stellen dat “De handel in aandelen vlak voor 11 september één van die zaken die misschien wel het meest belastende bewijs levert voor het feit dat men in bepaalde kringen op de hoogte was van een op handen zijnde aanslag” is echt flauwekul. Als dat zou zijn was de hele boel allang uitgelekt ook nog.