VK MAG | Hollands Hardste

Met de vondsten van zeer oude apocriefe geschriften en door schriftgeleerden die nu zonder de censuur van de Kerk hun werk kunnen doen, is men er achter gekomen dat de Bijbel in feite een gecensureerd en herschreven boek is. Deels is dat te wijten aan onnauwkeurige vertalingen (van het Hebreeuws naar het Grieks en weer naar een andere taal bijvoorbeeld) en voor een groot deel aan doelbewust redigeren door de religieuze leiders van die tijd (moderators avant la lettre dus). We zagen eerder al dat de Kerk het verhaal van Christus zwaar aangepast had om de grote (religieuze) invloed van vrouwen uit de bijbel te schrappen en dat is niet alleen beperkt gebleven tot de invloed van de vrouwen. Maar nu dat lustige schrappen, redigeren en herschrijven van complete stukken weer ongedaan gemaakt kan worden, zijn er mensen die beweren dat de oorspronkelijke religieuze geschriften vol zitten met allerlei verborgen codes.

Een inleiding tot bijbelcodes

Je zou twee soorten codes kunnen onderscheiden: de geheimtaal en de “wiskundige” codes. De geheimtaal is een code die veel gebruikt werd om de meelezende heersers om te tuin te leiden. In het Palestina voor en tijdens Jezus ging politiek en religie hand in hand en werd in religieuze geschriften ook kritiek geuit tegen de onderdrukkende partijen (zoals de Romeinen bijvoorbeeld), maar dat moest uiteraard verhuld gebeuren. Sir Laurence Gardner beschrijft in zijn boeken de geheimtaal die men gebruikt om die kritiek zo te uiten dat de mensen tegen wie ze gericht was niet door hadden dat het over hen ging; een soort geheimtaal dus, die alleen bekend was bij de insiders voor wie het bedoeld was.

De wiskundige codes liggen een heel stuk ingewikkelder en vergen meer ‘geloof’, verbeelding en wat fancy-schmancy rekenwerk. Door middel van wiskunde hebben geleerden schijnbaar allerlei codes bloot weten te leggen die weer toegang geven tot verborgen boodschappen. Veel van die boodschappen zouden zelfs profetische en voorspellende krachten hebben. Over die numerologie in de bijbel en Thora gaat het nu volgende stuk. Wetenschap of bijbelse Sudoku?

Bijbelcodes of ‘Torahcodes’

De oorspronkelijke Hebreeuwse bijbel of Tanakh is het exacte woord van God, zoals Mozes dat in het jaar 1272 BC opschreef in de Torah-geschriften. Vertalingen en interpretaties van deze Torah vormen al eeuwenlang de rechtvaardiging voor oorlogen en misdaden, en recentelijk, in de 20e eeuw, bleek dat de superieure intelligentie die de letters dicteerde aan Mozes deze oorlogen en misdaden al voorspelde. In de Torah…

Natuurlijk niet gewoon als een voor iedereen leesbare boodschap, dat zou dan weer veel te voor de hand liggend zijn, ofzo, maar als zogenaamde bijbelcodes, verstopt, gecodeerd in de letterlijke tekst van de Torah. Codes die op zich wél eenvoudig door iedereen gevonden kunnen worden maar die, en daar schuilt meteen het probleem, hun betekenis ontlenen aan interpretatie. Bijbelcodes verdelen de wereld in twee fanatieke kampen en een definitieve conclusie over de echtheid ervan is nog niet te trekken. Ook al beweren zowel de sceptici als de gelovers van wel.

Bijbelcodes kregen wereldbekendheid toen auteur Michael Drosnin er een boek over schreef waarin als bewijs ook meteen maar even nogal accuraat de moordaanslag op de Israëlische premier Yitzak Rabbin werd voorspeld. En de eerste golfoorlog. Kijk… en dan heb je natuurlijk meteen ieders aandacht. Nu bijbelcodes tot algemene kennis zijn verworden, bleken de codes –zo zeggen ‘ze’- ook al in de bijbel te zijn aangekondigd:

“Thine eyes have seen my unformed substance; and in Thy book they were all written, the days that were ordained for me, when as yet there was not one of them.”
-- Psalm 139:16

Zijn de Bijbelcodes daadwerkelijk de boodschap van een superieure intelligentie of is het toeval? Waren de fenomenale voorspellingen uit het boek van Drosnin geluk en kunnen we alle andere codes en profetiën negeren, óf moeten we juist voorbereid zijn op voorspeld onheil? Feit is dat de meest recent ontdekte codes volgens kansrekening geen enkel toeval meer kunnen zijn. 1 op 5.385.990.000.000.000.000.000.000. En daarmee werd het even stil in het kamp van de ongelovigen (al was het maar omdat niemand dit getal kan uitspreken)…

De bijbelcodes of Torah-codes

De codes waar het om gaat zijn eenvoudige zogenaamde skip-codes of ‘equidistant letter sequences’ (ELS). Dit soort codes kunnen in elk willekeurig document worden gevonden door simpelweg een willekeurige letter uit de tekst als eerste letter te nemen en dan telkens een vaste hoeveelheid letters vooruit of achteruit over te slaan voor elke volgende letter. Als je maar lang genoeg zoekt, op elke letter opnieuw begint en elke stapgrootte probeert, kom je vanzelf betekenisvolle woorden tegen.

Indien het zoeken aan de computer wordt overgelaten, kunnen in grote teksten extreem veel ELS-woorden worden gevonden. Eenmaal een aansprekende ELS gevonden (populair zijn natuurlijk de namen van bekende personen of locaties) kan op zoek worden gegaan naar betekenis-gerelateerde codes in de tekstuele omgeving van de ‘trefcode’.

Samen vormen deze gerelateerde codes een zogenaamde cluster. Hoe dichter bij elkaar deze codes voor komen, dus hoe compacter de cluster, en hoe kleiner de ‘skip’, hoe sterker de code want hoe kleiner de toevalligheid, zo redeneren voorstanders. Wat dat betreft is het net als astrologie waar de betekenis van de stand van een hemellichaam in een bepaald sterrenbeeld wordt versterkt door eventuele uitlijning (aspecten) met andere hemellichamen. Conjunctie is sterker dan oppositie, enzovoort. Net als de bijbel, de vijf boeken van het eerste testament, is ook de kosmos trouwens het werk van God en diepgaande overeenkomsten zouden dan wel eens vrij sterk kunnen zijn.

Bijbelcodes zijn niet nieuw, ze waren al in de middeleeuwen bekend en er waren sindsdien regelmatig wetenschappers die zich er mee bezig hielden, waaonder Isaac Newton. De echte doorbraak kan echter worden toegeschreven aan briljant wiskundige Eliyahu Rips vanwege zijn wetenschappelijk publicatie in the ‘Journal for Statistical Science’ en aan Michael Drosnin vanwege zijn wereldberoemde boek ‘The Bible Code’ dat hij baseerde op die publicatie. De derde veelgenoemde naam is die van criticus Brendan McKay, wiskundige en statistiek expert die succesvol de redeneringen uit het boek van Drosnin te kakken zette.

Een uitgebreide geschiedenis vindt u hier.

De Moby Dick codes

Te korte codes kunnen in elke tekst worden gevonden, zeker in een tekst zo groot als de Torah. Hoe langer de code, hoe kleiner de waarschijnlijkheid dat de code kan worden gevonden in een tekst. Hier maakte Drosnin een (bewuste?) misrekening, hij had zijn code clusters lang niet ‘onwaarschijnlijk’ genoeg uitgewerkt en achteraf zelfs getuned naar maximaal flexibele interpretatie, bang om hard onderuit te gaan. Beroemd in deze context is het antwoord van de Australische statisticus Brendan McKay op een uitdaging die Michael Drosnan zijn criticasters voorlegde:

“When my critics find a message about the assassination of a prime minister encrypted in Moby Dick, I’ll believe them.
(Newsweek, Jun 9, 1997)”

McKay reageerde briljant door in Moby Dick niet alleen de voorspelling van de moord op Prime Minister Indira Gandhi terug te vinden, maar ook die van Leon Trotski, Martin Luther King, Yitzak Rabin, Abraham Lincoln, Princess Di en zelfs Johh F. Kennedy. De woorden van een korte beschrijving van die laatste gebeurtenis bleken als geclusterde codes aanwezig.

“President John F. Kennedy was shot in the head by an assassin who quietly waited in a concealed place. It was in Texas, November 1963, during a presidential motorcade.”

(Zie hieronder de betreffende fragmenten van de Engelse tekst van Moby Dick zonder spaties, die tellen niet mee, de lijnen geven de gevonden skip-codes aan)

 

 

 
De truc van McKay is ludiek maar gaat niet meer werken voor de meest recent in de Torah ontdekte codes, die elk stuk voor stuk vele malen krachtiger zijn dan de Drosnin-codes.
• War, Missile, Fire on 3rd Shevat, January 18, 1991, Saddam, Enemy and Hussein.
• President Kennedy, Dallas, To Die, Oswald, Marksman, Name of Assassin Who Will Assassinate, Ruby, He Will Kill the Assassin.
• Oklahoma, terrible frightening death, there will be terror, Murrah Building, killed, torn to pieces, desolated, slaughtered, death, his name is Timothy, McVeigh, Day 19, on the 9th hour, and in the morning.
• Hitler, evil man, Nazi, enemy, slaughter, Germany, Berlin, Eichmann, oven, extermination, Auschwitz, King of the Nazis, in Poland, genocide, the holocaust, the Fuhrer, crematorium for sons, plague and Zyklon B.
• The life and crucifixion of Jesus of Nazareth. [Yeshua is my strong name, the Marys weep bitterly, the evil Roman city, from the atonement lamb, Mt. Moriah, disciples (the names of all of the disciples except Judas), Tremble Mary, Joseph, lamb of the Lord, his signature, Nazarene, Passover, Galilee, let him be crucified, Caiaphas high priest, Pharisee, Herod, Annas high priest, his cross, Caesar, messiah, Shiloh, and pierce.]

Dit zijn dus code-clusters die na wat puzzelen daadwerkelijk uit de Torah kunnen worden gehaald. En dat is chilling. De laatste van deze clusters hebben een waarschijnlijkheid die minder is dan de beroemde Einstein-cluster die zelf een waarschijnlijk heeft van 1 op 5.385.990.000.000.000.000.000.000.

(De echte Conspiracy-experts merken trouwen meteen al op dat God zich kennelijk ook heeft laten foppen door het CIA-rookgordijn want het is twijfelachtig dat Timothy McVeigh daadwerkelijk de dader was van de Oklohoma-bombing, waarschijnlijker is dat het een overheids-job was, er zijn filmfragmenten bekend waarop onontplofte explosieven in het gebouw zijn te zien, direct na de instorting van het gebouw)

Wat te denken van deze code?

 


 

De trots van de Bible-code gemeenschap, met een waarschijnlijkheid van 1 op 269.000.000.000.000.000.000.000 en dan is het waarschijnlijker dat je bij toeval een van tevoren gemerkte zandkorrel kan terugvinden op de gezamelijk stranden van de wereld dan zo’n code in de Torah. De code is bekend als de Perez-code.

Codes in andere geschriften

Als de bijbelcodes authentiek zijn, wat niet kan worden uitgesloten, dan kunnen ze alleen maar worden gevonden in het absolute origineel, in het letterlijke woord van God. Elke minimieme vertaling of aanpassing zou het ritme van de perfecte coderingen onmiddelijk verstoren. Het zoeken van codes in vertalingen en interpretaties is dus ongeldig. De grote groepen mensen die dit toch doen en de komende oorlog met Iran kunnen voorspellen aan de hand van wazige ELS-patronen zoals “The beast these shall make war” en “What evil shall be upon the earth if the cloud” die ze vonden in de Engelse uitgave van de King James versie van de bijbel, zijn hun tijd aan het verspillen aan toevalligheden. Alleen de Torah bevat de codes.

Net iets anders zou het kunnen liggen met geschriften die net als de bijbel ook zouden zijn geschreven door hogere intelligenties of die door geschiedenis zijn erkend als zijnde van extreme waardevastheid. De Qu’ran (Koran) ligt daarbij het meest voor hand en er zijn ook daadwerkelijk wat coderingen gevonden (of hier) in de Qu’ran, maar niet van dezelfde soort en orde als de codes die worden gevonden in de Torah. Geschriften als de Chinese I Ching en de Indiase Mahabharata zouden dan wellicht ook coderingen kunnen bevatten die, mits statistisch voldoende onwaarschijnlijk, gezien de aard van het geschriften bepaalde geschiedkundige betekenis zouden hebben.

Twijfelen aan de codes

Hoewel de statistische waarschijnlijkheid van de beste codes dermate klein is dat toeval kan worden uitgesloten, zijn er toch een paar problemen. Het grootste probleem is dat de zoekresultaten nooit van tevoren kunnen worden opgesteld, ze worden altijd door uitgebreide trial-and-error gevonden en dat er enorm veel zoektermen kunnen worden bedacht. Dit verandert de kansrekening aanzienlijk. Zelfs als wel wordt geprobeerd naar een voorspeld resultaat toe te werken, dan nog zijn de termen en frases waarop gezocht wordt arbitrair gekozen. Dit maakt ‘wetenschappelijke’ controle onmogelijk.

Als de codes daadwerkelijk accurate toekomstvoorspellingen zijn (Drosnin spreekt van mogelijke toekomsten zodat hij altijd een excuus heeft), waarom worden de dingen dan niet bij hun daadwerkelijke ‘tijdperk gerelateerde’ naam genoemd? Een atoombom is een atoombom, terwijl de meeste codes niet verder komen dan beeldende en meestal vage beschrijvingen. Een ‘alles vernietigende donderwolk van licht’ is wat knullig uitgedrukt voor een God die alles weet en dus voor de duidelijkheid naar ons toe beter had kunnen spreken van ‘thermonuclear weapons of mass destruction delivered by ballistic missiles launched from Trident-submarines at the 20th of March 2006 fromGPS coördinates bla bla etc.’. Als de namen van personen er kennelijk letterlijk instaan waarom is de rest van de beschrijving dan zo vaag?

Als een superieure intelligentie deze codes bewust aanbracht, had hij of zij deze dan niet consistenter gemaakt dan dat ze nu lijken te zijnen; zou er dan niet een bepaald systeem in de coderingen hebben gezeten, een metacodering? Of is die consistentie er wel maar is deze nog niet ontdekt. En waarom zijn alleen lineaire reeksen geldig, met een gelijke letterafstand? Waarom geen evenredige vermenigvuldigingen? Iedere IQ-test heeft ingewikkeldere reeksontwikkelingen om op te lossen.

Conclusie

Bijbelcodes zijn op z’n minst intrigrerend zijn en tarten statistiek big time. Zowel bewijsvoering als ontkrachting worden gehinderd door het feit dat (natuurlijk) onbekend is welke codes er daadwerkelijk in de Torah verborgen zitten en elke keuze van een zoekwoord arbitrair is en dus kan worden aangevochten. Net als de ondersteunende zinnen die in de clusters tevoorschijn komen.
Bijbelcode-gelovers vinden een paar van ‘s werelds beste wiskundigen aan hun zijde alsmede enkele zeer aansprekende resultaten die nauwelijks aan toeval kunnen worden toegeschreven.
Bijbelcode-sceptici houden zich sterk vast aan het argument dat als je zoekt naar ‘iets’ dat ‘wat’ ‘zou kunnen’ betekenen in een voldoende grote tekst en de uitkomst met voldoende fantasie interpreteert, je altijd wel ‘wat’ zal vinden.

Het Moby Dick antwoord was goed genoeg om het boek van Drosnin te weerspreken maar zeker niet om de meest recent ontdekte codes te weerspreken.
Maar niet getreurd! Een belangrijke test voor de bijbelcode theorie is echter op handen, omdat 3 Augustus 2006 staat gecodeerd als de dag van Armageddon, door een beschrijving die heel goed zou kunnen opgaan voor een nucleaire oorlog. Als voortekenen wat betekenen, zou de code wel eens gelijk kunnen krijgen…

Meer informatie…

Een zéér goede documentare is die van BBC-horizon, deze is op goede bittorrent-sites (hoe werkt bittorrent?) wel terug te vinden. Bijvoorbeeld op Torrentspy.com.

Meer over de Bible codes of Torah codes is te vinden op
• Amazon: http://www.amazon.com/gp/search/ref=br_ss_hs/102-9713849-3739366?search-alias=aps&keywords=bible%20code
• Google: http://www.google.nl/search?hl=nl&q=bible+torah+code&btnG=Google+zoeken&meta=

De leukste websites om te bezoeken zijn natuurlijk die van de fanatiek believers. Eén van de meest informatieve en overzichtelijke daarvan is:
• http://www.biblecodedigest.com/ (wees gewaarschuwd, dit zijn fanatiek gelovers…)

Op deze website kan na registratie een zeer interessant document worden gedownload, waarin wordt ingegaan op de meest recente ontwikkelingen, de statistiek en kans: “encountering the reality of the bible codes”.

Andere leuke websites zijn:
• http://www.aish.com/seminars/discovery/Codes/codes.htm
• http://www.torahcodes.co.il/

Zelf op zoek gaan naar codes kan met speciale software:
• http://www.v-j-enterprises.com/Codefinder.htm
• http://ad2004.com/prophecytruths/Articles/codessoftware.html
• http://www.research-systems.com/codes/codefind.html

Met Google vind u de software ook:
• http://www.google.com/search?q=bible+code+software&sourceid=mozilla-search&start=0&start=0&ie=utf-8&oe=utf-8

Codes die anderen al voor u vonden (geen garantie, niet iedereen is een Eliyahu Rips):
• http://exodus2006.com/3code.htm

…waaronder de voorspellingen voor 2006
• http://exodus2006.com/2006.htm