De Maandagmorgen-briefing (week 48)
Who cares about James Bond? De realiteit is soms veel maffer dan een filmscenario. Twee spectaculaire aanslagen deze week die Ian Flemming himself niet verzonnen zou kunnen hebben. Alsof de koude oorlog nooit is afgelopen wordt een Russische overloper op mysterieuze wijze omgebracht. Moordwapen: zeldzaam gif. Motief: dubbelagent dreigt zijn mond open te doen over zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. Zijn het de Russen geweest? Alles duidt erop. Maar zoals in een goed spionage verhaal is niets wat het lijkt.
Irak
Bagdad brandt. Met afgelopen week en maand als absoluut dieptepunt, waarin een nieuw record aantal slachtoffers viel, lijkt het land te zijn overgenomen door de verschillende elkaar bestrijdende partijen. Bagdad is omsingeld, militanten van rebellenleider Al Sadr nemen een tv station over en de “groene zone” ligt onder vuur. Terwijl in Washington nog wordt gepraat over het wel of niet betrekken van buurlanden Iran en Syrië bij een eventueel vredesproces, doen hardnekkig geruchten de ronde dat het Amerikaanse leger de oud-legertop van Saddam Hoessein heeft gepolst om de huidige Irakese premier Maliki af te zetten (!). Maliki is diep impopulair.
Het show-proces tegen Saddam is nu officieel onder vuur komen te liggen na publicatie van een vernietigend rapport door Human Rights Watch. De mensenrechtenorganisatie spreekt van “een klant die betaalt voor een product”.
Hoewel Donald Rumsfeld met pensioen is gestuurd, lijkt de oud legerleider vervolging voor schending van mensenrechten niet te kunnen ontlopen. In een stuk van El Pais komt een van Donnie’s generaals met de beschuldiging dat Rumsfeld persoonlijk de order gegeven zou hebben voor martelingen in Abu Ghaib. De generaal zal meewerken aan het proces dat op dit moment tegen Rumsfeld wordt voorbereid in Duitsland. Daarnaast gaat een Iraans filmmaker Rumsfeld aanklagen voor zijn onrechtmatige gevangenschap in de beruchte gevangenis. Ontwikkelingen die sinds een week ook erg interessant zijn voor de Nederlandse politiek.
Libanon/Syrië
Verdachte moord nummer 1. Terwijl de Hezbollah uit de Libanese regering stapt, wordt de pro-westerse en anti-Syrië minister Pierre Gemayel vermoord. Alle vingers wijzen richting Syrië. Het Syrië dat ook al de hoofdverdachte is in de dubieuze moordzaak van Libanees politicus Hariri. Gevolg van de moord is dat Libanon op het randje van burgeroorlog is komen te staan en dat de politieke rol van Hezbollah na de overwinning op Israël deze zomer wederom wordt gemarginaliseerd. Qui Bono?
WIII
Wie vermoordde Alexander Litvinenko? Geen twijfel mogelijk: Poetin. De oud KGB-er wees zelf op zijn sterfbed de Russische president aan als zijn moordenaar. Het motief voor de moord: Litvinenko deed onderzoek naar de moord op Anna Politkovskaya. En natuurlijk was Litvinenko whistleblower over de bomaanslagen op Russische appartementen in 1999, die door de Russische geheime dienst zijn uitgevoerd en niet door Tjetenen.
Toch klopt het verhaal ergens niet. Litvinenko werd vergiftigd met het radioactieve polonium 210, zeldzaam spul waar niet makkelijk aan te komen is. Het materiaal moet zeker uit een nucleair laboratorium komen. Vergiftiging met polonium betekent een langzame, pijnlijke dood. Waarom moeilijk doen? De man waarmee Litvinenko afsprak in de nu befaamde Sushi-bar, Mario Scaramella, blijkt een expert te zijn op het gebied van nucleair afval. Litvinenko zelf was ook niet brandschoon nu blijkt dat hij een dubbelagent was voor Israël.
De opzichtige moord heeft het imago Putin en de relatie tussen Groot-Brittannië en Rusland in ieder geval geen goed gedaan. Om de woorden van Litvinenko’s vader aan te halen: “Alexander is vermoord door een mini atoombom.” Qui Bono ?
Rusland
In een officiële reactie noemt het Kremlin de dood tragisch, maar ontkent iets met de moord te maken te hebben. Ook de forse diplomatieke taal vanuit London lijkt de Russen niet te raken. De Russen zullen meewerken aan onderzoek naar de dood, maar merken tevens op dat de tragedie wordt aangegrepen voor ouderwets Rusland-bashen. En de EU staat niet sterk tegenover Rusland.
Toevalligerwijs staan Engeland’s grootste oliemaatschappijen op het punt grote investeringen in Rusland te verliezen als gevolg van Poetin’s nationaliseringplannen in de Russische energiesector. Rusland begrijpt heel goed dat controle over Europa binnen handbereik ligt nu het continent in steeds grotere mate van Rusland afhankelijk wordt voor haar energievoorziening. Iets wat in Europa met leden ogen wordt aangezien (en stilgehouden voor het publiek). Gebonden door de NATO is Europa voorlopig nog gedwongen mee te doen in Amerika’s olie-oorlogen in het Midden Oosten, maar is in dit spel veruit de zwakste partij. Met de opkomst van China en India is Rusland is niet meer afhankelijk van Europa als bulkafnemer. Tel daarbij op de verregaande plannen om Russische energie in Roebels af te gaan rekenen (een effectieve aanval op de Dollar). Qui Bono?
NATO
Volgende week zullen de NATO-landen bijeenkomen om zich te beraden over de toekomst van het bondgenootschap. Duidelijk is dat de NATO meer offensief zal worden ingezet, met een grotere rol in de war-on-terror en de jacht op massavernietigingswapens. Het overleg wordt gehouden in het nabij Rusland gelegen Letland. Qui Bono?
Peak oil
Het wordt meer en meer duidelijk dat grote oliemaatschappijen moedwillig hun raffinage capaciteit laag houden of afbouwen om de olieprijs kunstmatig hoog te houden. Qui Bono?
Dollar
Met de congres-verkiezingen achter de rug, zakt de dollar langzaam maar zeker weg. Slimme financieel onderzoekers hebben dan ook ontdekt dat M3 (totale geldhoeveelheid) dat sinds maart dit jaar niet meer publiek wordt gemaakt door de Fed (Amerikaanse centrale bank) schrikbarend is toegenomen en veel groter blijkt te zijn dan wordt voorgehouden. Eventuele munten uitgegeven ter vervanging van de door de Fed uitgegeven dollar worden als niet-wettig beschouwd. Argument: deze munten worden door een private instelling uitgegeven. Qui Bono?
Afrika
In de slipstream van het conflict in Soedan verslechtert in snel tempo de situatie in buurland Tsjaad. Ook hier staan rebellen en regeringstroepen tegenover elkaar. Pikant is dat beide landen grote oliereserves bezitten die in Tsjaad door Amerikaanse oliemaatschappijen worden geëxploiteerd en in Soedan door Chinese. Tijdens vredesbesprekingen kwam oud plaaggeest Gadaffi met de opmerkelijke uitspraak dat Soedan geen UN troepen in haar land moet toelaten. Volgens de Afrikaanse dictator wil het westen niet de bevolking beschermen maar heeft het alleen oog voor Soedan’s olie.
Opmerkelijk zijn ook de verdere onthullingen over de rol van Frankrijk in de genocide in Rwanda. Het land heeft sinds deze week alle diplomatieke banden met Frankrijk verbroken
Vorige week op Zapruder:
■ Weer vier jaar lang blaren zitten
■ Big big brother
■ Het belang van exit polls
■ De Godschalk-test
■ De verkiezingen moeten opnieuw (persbericht)
■ Free energy, Steorn daagt wetenschappers uit
. Moest laatst weer aan die peakoil discussies denken toen de discussie met een niet nader te noemen persoon ;P weer oplaaide omdat hij de mond “gesnoerd” werd. Toen moest ik meteen aan de peakoil debatten denken. Daar waren we het ook “allemaal” oneens, en daar is nooit een lelijk woord aan gespendeerd, of iemand de mond “gesnoerd”.
Goed dat de Russische rol in de moordzaak van Alexander Litvinenko tegen het licht wordt gehouden. De krant vanochtend: 7 scenarios voor zijn dood, waaronder geen enkele waar een Westerse macht een rol speelt.
.
Disinfo-wars gaan gewoon door, ook op deze maandagmorgen.