VK MAG | Hollands Hardste

Er zijn inmiddels al zo’n 180 planeten buiten ons zonnestelsel ontdekt. De planeten zelf worden niet direct waargenomen, omdat het licht van de sterren waar ze omheen cirkelen het zicht ontnemen. Door middel van het Dopplereffect kan men de planeten indirect waarnemen door de verschuiving van golflengte binnen het lichtspectrum te meten (m.a.w. in hoeverre wordt het licht van de ster dat je waarneemt verstoord). Zo’n verschuiving duidt dan vaak op een (onzichtbare) planeet. Ook de onmetelijke kleine “wobble” van een verre ster kan duiden op planeten in de nabijheid. De in verhouding bescheiden massa van de planeet zorgt voor een hele kleine schommeling van de ster, doordat de hemellichamen elkaar beïnvloeden middels hun eigen zwaartekracht. Recent is er een zonnestelsel ontdekt dat eruit ziet als het onze: een ster 41 lichtjaren van ons vandaan met 3 planeten die er omheen cirkelen. Eén van de planeten schijnt zelfs water te bevatten en meteen dringt zich de vraag op of leven op die planeet mogelijk zou zijn. Welnu, in antwoord op die ultieme vraag is er een nieuwe techniek ontdekt. Eigenlijk is deze techniek niet zo nieuw. Sterker nog, hij is voor het eerst ontdekt door ons favoriete genie Leonardo Da Vinci. 

Da Vinci ontdekte namelijk al dat licht dat door de aarde gereflecteerd wordt -bijvoorbeeld op onze maan- een andere samenstelling heeft dan licht dat direct op de maan schijnt. Vrij logisch, omdat onze aarde met haar atmosfeer het licht breekt en verandert en op een andere manier terugschijnt. Toch is dit heel interessant, want het gereflecteerde licht kan veel vertellen over de samenstelling van een planeet. Het spectrum van de aardeschijn geeft informatie over de hoeveelheid ozon, methaan, zuurstof en chlorofyl. Dat laatste staat ook bekend als bladgroen, wat essentieel is voor fotosynthese in planten wat vervolgens weer de basis vormt van het leven op aarde. Doordat men de ontwikkeling van het spectrum van de aardeschijn heeft bestudeerd gedurende de geologische geschiedenis van de aarde, kan men nu een goed beeld krijgen in welke fase van ontwikkeling een planeet zich bevindt. En dat kan weer vergeleken worden met het licht van alle planeten buiten ons zonnestelsel om te zien of daar nog een beetje leven inzit.