9/11: De Neocons of Al Qaeda?
Gisteren schreven we dat het niet ondenkbaar is, zelfs door feiten wordt ondersteund, dat er sprake is van een ‘masterplan’ dat de wereldpolitiek de laatste decennia heeft gedomineerd. Uitgevoerd door een groep mensen, de Neocons, die we ook persoonlijk hebben voorgesteld.
Stel, noem het een gedachte-experiment, dat deze mensen inderdaad uit zijn op macht (over het geld hebben we het later nog). Ongeveer de macht die je verkrijgt door de onderstaande lijst wetgevingen (die daadwerkelijk in werking of voorbereiding zijn). Het is namelijk aardig wat macht als je mensen kan dwingen tot vaccinatie. Of ze hun staatsburgerschap mag ontnemen op basis van politieke kleur. Dat is zoveel macht dat geen weldenkende bevolking dat zou toestaan. Alleen een door een extreme gebeurtenis verdoofde bevolking, een gebeurtenis die intense emoties, angst en shock teweeg heeft gebracht, zou daar in trappen. Die gebeurtenis is 9/11 gebleken. Lees onderstaande lijst en denk dan nog eens na over wie er nou een groter motief had voor het plegen van een misdaad als 9/11. Een man in een grot ver weg van hier? Of de groepering aan de veilige kant van onderstaande wetgeving en gebeurtenissen?
Trouwens, stel nu, in het kader van hetzelfde gedachte-experiment, dat de officiele verklaring achter 9/11 wél klopt en Al Qaeda inderdaad de vijand/dader is, dat Osama Bin Laden inderdaad het grote brein achter 9/11 was, van wie hebben we dan meer te vrezen? Al Qaeda? Of de mensen die hun staat formeel transformeren tot een politiestaat, de Neocons? Wie is nu eigenlijk de échte vijand gebleken ná 9/11? De onderstaande lijst helpt u beslissen…
20 september 2001, minder dan twee weken na 9/11 kondigt president Bush een nieuwe speciale binnenlandse politie aan, het bureau voor Homeland Security. Het hoofd van deze politie rapporteert direct aan Bush.
7 oktober 2001, minder dan een maand na 9/11, op, begint de oorlog in Afghanistan. De dag erna wordt het bureau van Homeland Security officieel gevestigd.
26 oktober 2001 wordt de Patriot Act aangenomen zonder enige vorm van democratisch proces. De Patriot Act neemt formeel enkele van de belangrijke fundamenten onder de Amerikaanse democratie weg. De act geeft politie en veiligheidsdiensten verregaande volmachten zonder dat het nodig is deze te laten goedkeuren door een rechter. Strict gesproken is Amerika sinds 26 oktober geen democratie meer, in ieder geval niet zoals de oorspronkelijke oprichters van de Verenigde Staten het bedoeld hadden.
In juni 2002 wordt het bureau van Homeland Security getransformeerd tot het ministerie van Homeland Security. Dit ministerie is met 169.000 ambtenaren en een begroting van 37 miljard op het ministerie van defensie na in één klap het grootste ministerie.
Op 14 juli 2002 initieert president Bush een speciaal programma, TIPS, waarbij minimaal één miljoen vrijwilligers (4% van de bevolking) de rest van de bevolking in de gaten moet houden en verdachte activiteiten moet rapporteren. Dit percentage is hoger dan de Oostduitse Stasi destijds hanteerde voor hun interne infiltratie systeem.
Op 25 November 2002 wordt de Homeland Security Act getekend. Onder deze act mag het leger ook binnen de landsgrenzen worden ingezet, tegen de eigen bevolking. De act geeft de Homeland Security en andere politiediensten het recht privelevens van burgers te onderzoeken zonder toestemming van een rechter en zonder directe verdenking. Deze toestemming reikt van inzage in financiële en medische dossiers, tot het monitoren van telefoon- en internetverkeer, de toepassing van militaire technologie voor binnenlandse spionage (ondergebracht in het bureau voor Infromation Awareness), zelfs de gedwongen vaccinatie van mensen en gemeenschappen. Een bijzonder vreemde passage uit de act, is die waarin de wettelijke aansprakelijkheid van het gebruik van het gevaarlijke kwikbevattende conserveermiddel Thimerosal in vaccins sterk wordt beperkt, Thiomerosal is een middel dat wordt verdacht van het veroorzaken van autistisme en hersenschade in kinderen. De fabrikant van dit middel, Eli Lilly, had 1.5 miljoen gedoneerd aan de republikeinse verkiezingscampagne en kan nu zijn omzet enorm vergroten door de toepassing van het middel uit te breiden zonder risico op vervolging wegens aansprakelijkheid. De act werd zonder kennisgeving ervan in stilte aangenomen. Vanaf 25 November zijn de Verenigde Staten feitelijk, bij wet, een politiestaat. Een aardig detail, de laatste generatie identificatiechips kunnen door injectie worden ingebracht, sommige mensen zijn bang dat in de toekomst deze gedwongen vaccinaties daarvoor zullen worden misbruikt.
7 februari 2003, de Patriot Act II wordt aangekondigd. Deze act maakt het mogelijk om mensen naar willekeur hun staatsburgerschap te ontnemen, neemt elk democratisch controlemiddel op politieingrijpen weg en geeft de interne veiligheidsdiensten formeel volmachten die ook Nazi veiligheidsdiensten hadden. De Patriot Act II wordt nog aangevuld met de Victory Act die allerlei kleine overtredingen opwaardeert tot zware misdaden en allerlei nieuwe soorten misdaden defnieert waaronder omgekeerd witwassen van geld, narco-terrorisme, en meer.
19 maart 2003, ondanks dat de speciaal aangewezen en reeds lang aanwezige wapeninspecteurs altijd bleven verklaren dat er geen massavernietigingswapens aanwezig waren in Irak, wordt Irak aangevallen met als reden ‘de aanwezigheid van massavernietigingswapens’. De zogenaamde WMD’s zijn nooit gevonden. Het gebruik van nucleaire wapens door de Amerikaanse troepen maakt grote delen van Irak radio-actief voor de komende 4.500.000.000 jaar. Al 11.000 Amerikaanse soldaten en nog veel meer Irakezen stierven aan de gevolgen van de straling van hun speciale radio-actieve DU-munitie. De gevolgen van deze wapens waren van tevoren bekend en de soldaten, niet alleen de vijand én maar ook de eigen troepen zijn hier weloverwogen, willens en wetens, aan blootgesteld, generaal Schwarzkopf is hier heel duidelijk over in zijn biografie.
Volgens ons is het nu tijd voor een documentaire van Alex Jones. Weinig mensen zijn zo goed geinformeerd als Alex Jones, de manier waarop hij het brengt is misschien hinderlijk, maar de inhoud, de boodschap is zéér krachtig. Dit zijn documentaires waar je heel, heel stil van wordt.Wij wel. Onze media helaas ook weer.
Poeh! Gelukkig is het maar een gedachte-experiment…