VK MAG | Hollands Hardste

Eén van de meest onderbelichte aspecten van de aanslagen van 11 september zijn de anthraxbrieven die hierop volgden. De kranten schreven er uitgebreid over maar toen het bleek om een inside job te gaan, werd het stil. Heel erg stil…

Anthrax of miltvuur is een ziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Bacillus anthracis. Deze bacterie, die normaal in grond voorkomt, kan voor mensen binnnen een paar dagen dodelijk zijn. Er zijn twee miltvuurvarianten die veroorzaakt worden door deze bacterie. De luchtwegvariant is verreweg het gevaarlijkst.

(ingezonden door Arie_Kanarie)

De geadresseerden

De anthraxbrieven werden in twee series verstuurd. De eerste serie op 18 september, precies 1 week na de aanslagen. Er wordt verondersteld dat er toen vijf brieven zijn verstuurd. De ontvangers waren ABC, CBS, NBC, de New York Post en The Enquirer. De brief aan The Enquirer was geadresseerd aan de fotoredacteur. Waarom de fotoredacteur? Misschien had het te maken met de foto’s die dit blad gepubliceerd had van Bush’ dronken dochter. Omdat The Enquirer verhuisd was naar een ander gebouw kwam de brief uiteindelijk terecht bij fotoredacteur Robert Stevens van AIM, de eerste die stierf aan de ziekte. De geadresseerden van de andere brieven waren allemaal personen die werkten voor nieuwsorganisaties die zich kritisch hadden uitgelaten over het beleid van Bush.

Op 9 oktober werden er nog twee brieven verstuurd vanuit Trenton, dit keer aan de democratische senatoren Tom Daschle en Patrick Leahy. Twee felle tegenstanders van de aanscherping van het binnenlandse veiligheidsbeleid.

Uiteindelijk liepen 22 mensen anthraxinfecties op door de brieven, elf daarvan de levensbedreigende luchtwegvariant. Naast Robert Stevens stierven er twee willekeurige personen door kruisbesmetting van hun post. Twee andere dodelijke slachtoffers waren medewerkers van de Brentwood postcentrale in Washington DC. Het dodental had veel hoger kunnen zijn, maar het effect was enorm.

Psychologisch effect

Het psychologische effect van de anthraxbrieven was enorm. Immers, zelfs als je op het platteland woonde en niets te vrezen had van bomaanslagen of neerstortende vliegtuigen, kon je nog steeds zo’n brief in je brievenbus krijgen. Het leegmaken van de brievenbus werd zo ineens een dagelijkse confrontatie met mogelijk bioterrorisme.

Ook werd er een duidelijk signaal aan de media afgegeven. Iedereen die zich kritisch uitliet over het beleid van Bush kon zo’n dodelijke envelop verwachten. Een weinig subtiele, maar zeer effectieve manier om de oppositie de mond te snoeren.

De schrik zat er goed in. Ook in Nederland werden postkamers onruimd en verschenen er mannen in maanpakken op televisie. Beelden die ons duidelijk maakten dat ook wij in Nederland slachtoffer konden worden van de terreur. Niemand was meer veilig...nergens.

Afleidingsmanouevre

De anthraxaanvallen gaven Bush het excuus om het onderzoek naar 9/11 af te bouwen. De FBI-agenten die werkten aan 9/11 werden op de anthraxzaak gezet. Lange tijd hield de FBI vol dat de anthrax door iedere microbioloog geproduceerd had kunnen zijn. Het ging hier echter om een vorm van anthrax die, voor zover bekend, alleen geproduceerd werd in een laboratorium van het Amerikaanse leger. In Fort Detrick, Maryland om precies te zijn. De sporen waren van de Ames-stam, een stam die toegepast wordt vanwege haar aggresieve en virulente karakter.

Het FBI ‘onderzoek’

De universiteit van Iowa had een uitgebreide collectie van alle bekende anthrax stammen, waaronder ook de Ames-stam. Om onduidelijk redenen, maar met toestemming van de FBI, werd deze complete collectie vernietigd.  Dr. Martin Jones, een anthrax-expert van de Louisiana State University verklaarde op 11 november in de New York Times: “Als die cultures nog bestonden hadden ze kunnen helpen bij het ophelderen van deze vertroebelde geschiedenis”.

Terwijl het duidelijk was dat de verstuurde anthrax van zo’n hoge kwaliteit was dat deze alleen in zeer geavanceerde laboratoria geproduceerd had kunnen zijn, zoals die van het Amerikaanse leger, bleef het FBI-onderzoek zich ‘concentreren’ op jan en alleman. Meer dan 31.000 Amerikaanse microbiologen werd gevraagd een vragenlijst in te vullen en er werden pamfletten verspreid met het handschrift van de dader. Dit alles leverde natuurlijk niets op.

Uiteindelijk ging de verdenking uit naar Steven Hatfill, een onderzoeker die gewerkt had in Fort Dietrick. Hatfill ontkende alles en in augustus 2002 verscheen er een paginagrote advertentie in de Washington Times van Peter Velis. Velis beweerde dat al het bewijs van de brieven wees naar personen in het Amerikaanse leger en dat het doel was om de bevolking angst aan te jagen, niet om vele sclachtoffers te veroorzaken. Hij wees erop dat de geadresseerden behoorden tot de sterkste tegenstanders van het Amerikaanse binnenlandse veiligheidsbeleid, de Patriot Act en het Department of Homeland Security.

En verder?

Het is evident dat de anthraxaanvallen niets te maken hadden met Irak of Afghanistan maar dat de brieven afkomstig waren uit de hoogste regionen van de Amerikaanse overheid. De FBI had een enorm maar waardeloos onderzoek uitgevoerd dat van te voren al gedoemd was om te mislukken. Hatfill was hoogstwaarschijnlijk de zondebok maar werd nooit aangeklaagd.

Een belangrijke vraag is waarom medewerkers van het Witte Huisvóór 11 september al begonnen waren met het slikken van Cipro, het anti-anthrax medicijn. Hoe wisten zij dat anthrax een probleem zou worden? Een andere vraag is of de plotselinge dood van een groot aantal microbiologen wereldwijd iets met de aanvallen te maken had.

Het is inmiddels duidelijk dat de FBI het anthraxmysterie niet meer op gaat lossen omdat zij de Amerikaanse bevolking niet wil vertellen dat de terreur uit een Amerikaans overheidslaboratorium kwam en niet uit een grot in Afghanistan. Als de FBI incompetent was vóór 9/11 en in de eerste grote zaak na 9/11, waarom zouden we dan waarde hechten aan hun bevindingen omtrent 9/11 zelf?