Homo Petroleum en de Groene Mythe
Met Peak Oil op onze hielen wordt de roep om alternatieve energiebronnen steeds luider. Op zich is dat een logische veronderstelling, maar tegelijkertijd is het een mythe; op dit moment en in de nabije toekomst bestaat er geen enkel economisch haalbaar en energetisch rendabel alternatief voor olie. En dan hebben we het alleen nog maar over olie als energiebron en niet als grondstof met haar vele alledaagse toepassingen. Er is geen enkele andere energiebron die de rol van olie in de nabije toekomst kan overnemen en het praten over het ontwikkelen van alternatieve energiebronnen is dan ook een utopie. Een mythe. Gas kan wat van de functionaliteit van olie overnemen wat betreft energievoorziening, maar ook dat begint op te raken en er is niet genoeg voorhanden om olie te vervangen; zeker met al die overschattingen van de gasvoorraden die ook voor olie gelden. Mensen die dus hard roepen om alternatieve energiebronnen en de ontwikkeling daarvan, zijn of utopische dwazen of proberen het grote publiek hoop te geven op iets wat niet reëel is. Althans, dat beweren slimme mensen zoals Michael Ruppert.
Laten we wel wezen: de tijd van de Homo Petroleum loopt op zijn einde en de natuur zal met het opraken van de olie haar onverbiddelijke werk doen, zoals het ook haar werk deed met de Steenmens en de Bronsmens. Zo komt die 80% reductie van de wereldbevolking nog akelig dichtbij. Als de olie op is en zelfs de laatste onrendabele restjes tegen enorme kosten zijn opgepompt, dan zullen de beschavingen die hun bestaansrecht aan olie ontlenen ten onder gaan. Het principe van Peak Oil is keihard: de grootste olie ontdekkingspiek van olie ligt al een paar decennia achter ons en met een wereldwijd toenemende vraag naar olie -niet in de laatste plaats door opkomende economieën als China en India- zal de olieplas snel opdrogen. Dat betekent dat men naarmate de schaarste en de prijs toenemen, ook de ambities om dat laatste beetje olie te verkrijgen zullen toenemen. Bot gezegd: men zal elkaar de hersens inslaan om de laatste olie. Het mag duidelijk zijn dat Amerika dat principe al geruime tijd in de gaten heeft en daarom probeert de meest rendabele oliegebieden veilig te stellen met haar enorme legerapparaat.
Het tegenargument dat er nog onontgonnen olievelden rond de Kaspische Zee bestaan is niet echt sterk: de bronnen zijn lang niet zo rijk als men voorheen dacht en de kwaliteit van de daar aanwezige olie is erg pover. Winnen en raffineren zal veel extra geld kosten, los van het feit of het wel veilig getransporteerd kan worden. Andere alternatieven als teerzanden en diepzeeolie zijn voorradig, maar zijn tevens erg kostbaar om te winnen. Voor winning van olie uit de bitumen van teerzanden is namelijk veel water en energie (veelal in de vorm van gas) nodig. Het is een simpele optelsom van energie die erin wordt gestopt om de olie te verkrijgen versus de energie die de gewonnen olie oplevert. Als die som in het nadeel van de oliebron uitvalt is het einde oefening. Gepraat over auto’s die op elektriciteit of waterstof rijden zijn voorbeelden van mythes van de groene brigade, omdat beide elementen slechts energiedragers zijn en geen energieopwekkers; het kost dus energie om elektriciteit en waterstof te maken alvorens je daar iets mee kunt aandrijven. Die energie zou kunnen komen uit duurzame energiebronnen (meer hierover) als zonne -en windenergie, hydrocentrales, gewassen als lijnzaad (biomassa), thermische energie (aardwarmte) of het verguisde kernenergie (splijting/fusie). Dat laatste zou ironisch genoeg het beste alternatief kunnen blijken voor een aantal naties, maar de energie-infrastructuur zou compleet op de schop moeten met alle gigantische investeringen van dien. Daarbij komt ook nog dat het kennis is die men in het licht van de non-proliferatie niet met de hele wereld wil delen.
De roep om alternatieve energiebronnen is terecht, maar de voorspelling is dat men pas op andere bronnen dan olie zal terugvallen als de nood echt daar is. Er worden plannen in werking gezet om weer meer elektriciteit met kolen op te wekken en oude kolenmijnen weer open te gooien, wat weer extra vervuiling en de noodzakelijke gevaarlijke mijnbouw met zich mee zal brengen. Misschien dat wanneer de crisis echt uitbreekt we ooit weer taferelen gaan meemaken zoals in de Tweede Wereldoorlog, toen men auto’s op houtgestookte stoomketels liet rijden? De worst die ons wordt voorgehouden dat we, als de nood echt nijpend wordt, allemaal pijnloos op alternatieve en groene energiebronnen zullen overstappen, is pure onzin. Homo Petroleum heeft het nu voor het zeggen en is niet van zins om de fakkel aan de vooruitdenkende Groene Mens door te geven.
Dat niet alleen. Ik zou er nog aan willen toevoegen dat het enige “duurzame” element aan kernenergie nog altijd het kernafval is…