The global foodchain
De wereld zit heel eenvoudig in elkaar. Al ons geld en al onze welvaart stroomt langzaam maar zeker naar boven. Up the foodchain. And guess what? Wij zitten niet aan de bovenkant. De bovenkant vreet zich vol met kaviaar terwijl de onderkant niet eens zo langzaam maar wel erg zeker afsterft. Kapitalisme, representatieve-democratie, globalisering, het zijn allemaal geen uitvindingen van mensen die graag met anderen delen. Mensen die onze maandagochtend-briefing lezen, hadden dat al kunnen weten. Een New World Order is rising.
Maargoed, daar komen we allemaal uitgebreid aan toe. Eerst wat basiskennis en discussie creëeren, te beginnen met: wie runt nou echt de global toko? Onze regeringen? De Balkenende’s van de wereld? *kuch, proest* De oude elite? Beatrix? Of zijn het soms de neocons met hun enorme leger en oneindige lust naar vernietiging? Of de grote corporaties waar we het een paar dagen geleden over hadden? Welnee, allemaal slechts radertjes in een enorme machine die van bovenaf wordt aangestuurd. Maar wie zit er dan bovenin aan de touwtjes te trekken? Follow the money en je eindigt vanzelf in de top of the foodchain. Aanschouw hier onze tower of power.
Kom gerust met je eigen inzichten, maar dit is zoals ik het op het moment zie. Ik heb het maar even in een Visio-diagrammetje gezet.
Helemaal onderin de foodchain zitten wij. Onmondige burgers en gewillige consumenten. Getrained om alles te geloven wat ons wordt verteld, afgericht om zoveel mogelijk geld aan onzin uit te geven en gintimideerd om vooral je mond te houden. Helemaal gewend geraakt aan het feit dat regeringen slecht voor je inkomen en grote corporaties slecht voor je gezondheid zijn. En andersom. Voor de meeste mensen is opkomen voor je rechten en je medemens hetzelfde als één maal in de vier jaar een vakje inkleuren en drie maal per jaar een muntje in een collectebus gooien. Oja, en een grote mond hebben in de comments van een weblog, maar dan natuurlijk wel anoniem.
Het is duidelijk dat grote corporaties en regeringen boven ons staan. Naar wie luisteren onze regeringen dan? Niet naar ons. Maar naar wie dan? Democratische regeringen zijn sowieso polderende organisaties zonder veel daadkracht, en de regeringen die wel daadkrachtig zijn, zijn in het zadel geholpen door grote corporaties of worden bevolkt door bestuurders die het zien als een opstap naar het grote corporate geld. Er is dan ook weinig twijfel dat grote corporaties meer macht en invloed hebben dan regeringen. Regeringen hebben ook helemaal geen spreekbuis naar ons toe, wij lezen kranten en kijken nieuws. Commerciële kranten en commercieel nieuws, en die zijn geen eigendom van ons of onze vertegenwoordiging -de regering- nee, dat zijn corporate assets. Met een corporate agenda.
Zonder geld gebeurt er niets. Zonder leningen kom je niet ver. Zelfs de grote Globally Integrated Enterprises zijn daarom afhankelijk van de banken. Niet de AMRO op de hoek, maar de grote mannen. De mannen die geld kunnen maken met een druk op de knop. De mannen die binnenlopen aan de rentes op uitgeleend, zelfgemaakt papier zonder dekking. De mannen die hele derde wereld landen in armoede kunnen storten. De centrale banken, het BIS, de Federal reserves. Relatief anonieme krachten die globale organisatie als het UN, het IMF, de WTO maar ook de grote corporaties en regeringenen als hun tools zien. Tools voor het bereiken van hun doelen. Duidelijker dan in de film Freedom to Facism kan het nauwelijks verteld worden, dus voor hen die twijfelen aan wie de show runt: http://video.google.com/videoplay?docid=-3171333253967404913
En als je dat dan zo bekijkt en je realiseert je dat de piramide exact het omgekeerde is van zoals het zou moeten zijn, dan kan je niet anders dan bewondering hebben voor de krachten bovenin, de rode top van de piramide. De top-of-the-foodchain. Dan kan je niet anders dan denken: “dat hebben ‘ze’ goed gedaan”. Wie ‘ze’ dan zijn? Daar komen we op terug. Ze zijn aanwijsbaar, geen probleem.
Mooi en kernachtig samengevat Patman!