VK MAG | Hollands Hardste

Enige tijd geleden heeft Zapruder uitvoerig de Out Of Place Artefacts behandeld en de unieke en verguisde positie die ze binnen de historie en wetenschap innemen beschreven. Eén van de vreemdste vondsten in de bekende historie is misschien wel de machine van Antikythera. Meer dan een eeuw geleden werden er bij het gelijknamige Griekse eiland de overblijfselen van een zeer complexe machine gevonden die dateert uit de eerste eeuw voor Chr. Hoewel de bronzen raderen en draaiende delen zeer gecorrodeerd waren, zou hier sprake zijn van een analoge computer die de complexe bewegingen van hemellichamen kon bepalen. De projectgroep die het mechanisme sinds enige tijd heeft onderzocht is onlangs tot een verbazende conclusie gekomen. 

Bent u ook zo’n domme lutser die gelooft dat geitenherders uit Afghanistan gevaarlijker zijn voor onze rechtsstaat dan onze regering zelf? Die denkt dat stalen gebouwen door brand instorten? Met vrije-val snelheid? Dat we oorlogen voeren om democratie te brengen? Dat als je kernafval Depleted Uranium noemt het ineens onschadelijk is? Waarschijnlijk wel, want de meeste mensen laten zich van alles wijsmaken. Het klootjesvolk is dat volgens Wilhelm Godschalk. “Van domme mensen heb je veel meer last dan van slechte, omdat er zo veel van zijn en omdat ze zo gemakkelijk gemanipuleerd kunnen worden door anderen met kwade bedoelingen”. Wij denken dat Willem enorm gelijk heeft, vandaar dat we zijn klootjesvolk-test schaamteloos van hem overnemen. Vinkt u even aan? Meld wel even uw score in de comments! Mensen met meer dan 2, 3 vinkjes kunnen hier terecht.

Zoals we reeds zagen blijven OOPArts lastige objecten voor wetenschappers omdat het bestaan van deze artefacten morrelt aan bestaande dogma’s en opvattingen in de verschillende wetenschappelijke en historische disciplines. Wanneer een OOPArt echt blijkt te zijn, zal dit getoetst moeten worden aan de bestaande theorie. Moderne objecten die gevonden worden in millennia-oude (of zelfs miljoenen jaren oude) geologische lagen of gesteenten, lijken tegen alle bestaande opvattingen in te gaan. Een treffend voorbeeld van tegenstrijdige historische tijdsindeling is het bestaan van de kolossale negroïde hoofden van de Olmeken (terwijl men ervan uitgaat dat de eerste Afrikanen pas tijdens de slavernij in Midden-Amerika terecht kwamen). Al deze ontdekkingen lijken keihard in het gezicht te lachen van de gevestigde wetenschap. We hebben enerzijds al moeten concluderen dat onze kennis over de vorming (en de duur van die vorming) van gesteenten niet geheel correct is en dat we derhalve moeilijk waterdichte leeftijdsbepalingen kunnen uitvoeren. Iedere uitzonderlijke ontdekking negeren of belachelijk maken geeft geen blijk van drang naar wetenschappelijke vorsing. Dissidente onderzoekers als Graham Hancock, Robert Bauval en Charles Hapgood hebben dit aan den lijve mogen ondervinden. 

Hoe goed en vergevorderd is de wetenschap dan precies, dat ze zo arrogant kan zijn en alles dat niet in hun straatje past niet serieus wordt genomen? Met welk recht worden creatieve personen die prikkelende alternatieven bieden, afgeserveerd als niet-wetenschappelijk? Heeft de wetenschap een exclusief patent op intellectuele vooruitgang ofzo? Hoe exact weten ze dan alles, dat paranormaal onzin is, dat OOParts rariteiten zijn en dat morfogenetische velden niet bestaan? Stel je bent zo’n slimme wetenschapper, eentje met een echte opleiding en wat doctoralen, dan is toch het eerste dat je wilt weten waar je vandaan komt? Wie ben je, wat zijn we?  Vragen, vragen. En wat blijkt? De belangrijkste vragen kunnen door de wetenschap niet worden beantwoord…

Hou je vast: dit is misschien wel het gebied waarin OOPArts voor de grootste controverse zorgen. Er zijn namelijk archeologische vondsten gedaan die zo tegenstrijdig lijken met wat wat we denken te weten over de aardse historie, dat ze meestal alleen terug te vinden zijn in esoterische literatuur en science-fiction verhalen. Toch zijn deze vondsten authentiek en te talrijk om zomaar genegeerd te worden en ze worden dan ook dankbaar aangegrepen door alternatieve historici en onderzoekers om sommige algemeen erkende mysteries op te helderen. Dat mensen als Hancock, Hapgood en zelfs de verguisde Erich Von Däniken (check deze boeiende docu gebaseerd op zijn besteller Chariots of the Gods) daarmee vaker hoon dan bewondering oogsten van het establishment, doet niks aan de bijzonderheid van deze artefacten af. Niettemin staan aardig wat mensen open voor deze alternatieve theorieën, want de boeken van deze schrijvers vinden gretig aftrek. Misschien appelleren ze aan de eeuwige zoektocht naar het goddelijke in de mens of misschien zijn hun beweringen nog niet zo gek als ze lijken…

Links en recht. Boven en onder. Voor en achter. Ana en kata. De 4e dimensie! De 4e dimensie is voor ons net zo moeilijk te begrijpen als voor een platlander de 3e dimensie is. De wereld van een platlander is voor ons 3-dimensionale wezens echter heel erg goed te begrijpen. De analogie tussen platland en onze 3d-wereld is de sleutel om ons een voorstelling te kunnen maken over de 4e dimensie. Enter the world of Poltergeist…

Wat een rotsport dat genengegoochel toch. Vroeger konden we nog, niet gehinderd door enige kennis van zaken, roepen dat wij mensen het superieure ras op aarde waren. Gemaakt naar het evenbeeld van God. Nou God leek dus heel erg veel op een fruitvlieg en nog meer op een regenworm. Het menselijk genoom bestaat uit ca. 30.000 genen, net als dat van een aap, dat voor meer dan 99% gelijk is aan dat van ons. Het genoom van een regenworm bestaat uit ca. 19.000 genen, waarvan de meeste ook nog eens exact gelijk zijn aan die van een mens. En van een fruitvlieg. Check for yourself. Onze genen bepalen hoe ons lichaam eruit ziet en hoe het werkt, zeg maar de bouwtekening van ‘het leven’ (denkt men). Recente ontdekkingen aan het menselijk genoom zetten ook nog eens het evolutieverhaal op de tocht. Er zit namelijk een ‘sprong’ in de evolutie: 233 van onze genen zijn niet te verklaren vanuit evolutietheorie. Dat lijkt weinig, maar niet als je bedenkt hoe weinig genen we verschillen met de Chimpansee. De 233 vreemde genen lijken ergens halverweg onze aanwezigheid op aarde te zijn ingevoegd, misschien wel ‘naar evenbeeld van’. En dat ondersteunt dus weer deels het scheppingsverhaal ofwel intelligent design. Design door wie? Daar zijn hele theorieën over en die theorieën klinken helemaal niet zo gek. Dus wat denkt u? Evolutie? Intelligent design?

Dit artikel verscheen al eerder op 18 maart 2006

Een belangrijke reden waarom de gevestigde wetenschap sommige OOPArts niet weet te plaatsen is omdat ze veronderstelt dat bepaalde wetenschappelijke en technische ontdekkingen maar in één bepaalde tijdvak zijn gedaan. Ze vergeten dat bepaalde uitvindingen en wetenschappelijke principes al veel ouder zijn dan algemeen aangenomen, maar dat ze in de loop der tijd vergeten zijn of zelfs doelbewust verborgen. Sommige ontdekkingen zijn later opnieuw gedaan of gebaseerd op principes die lang geleden al bekend waren. De kennis dat de aarde rond is bijvoorbeeld, is eeuwenlang door ondermeer de katholieke kerk onderdrukt, terwijl de Soemeriërs allang wisten hoe ons zonnestelsel in elkaar steekt en dat de aarde rond is.

Update 10/10/2006: linkcorrectie plus aanvullende info over geologische strata en C-14 methode

In de wereld van archeologie, paleontologie en historie nemen de Out-Of-Place Artifacts (OOPArts) een bijzondere plaats in. Het zijn namelijk historische objecten die gevonden worden in onlogische of onmogelijke locaties en tijdvakken en daardoor regelrecht ingaan tegen algemeen geaccepteerde historische opvattingen. De gevestigde wetenschap verzwijgt liever het bestaan van de OOPArts of doet ze af als hoaxes, terwijl alternatieve historici en creationisten ze juist aangrijpen om de theorieën van de gevestigde orde te ondermijnen. Wat ze ook zijn, ze bestaan echt, zijn vreemd en geven aanleiding tot erg interessante theorieën. 

Dacht je alles te weten over onze historie en de ontwikkeling van de wetenschap, krijgt je dit: Weird Science Week bij Zapruder_Inc!
En dan niet zomaar “gekke wetenschap” maar eventjes een complete herziening van je paradigma; net zoals je altijd van ons gewend bent. We denken dat we op het gebied van wetenschap en historie enorm ver ontwikkeld zijn, maar zijn tegelijkertijd blind voor alternatieve theorieën die regelrecht tegen de huidige dogma’s in lijken te gaan. De wetenschap zoals we die nu kennen gaat grotendeels van het causaal determinisme uit, wat wil zeggen dat er voor ieder effect een oorzaak dient te bestaan. Dit sluit vervolgens het feit uit dat een ‘goddelijke component’ een oorzakelijke factor zou kunnen zijn in de natuur. Creationisme, hoor ik daar roepen? Nee, want we hebben niks met religieuze agendas, maar we snappen wel dat er meer tussen hemel en aarde bestaat dan onze wetenschappers ons willen doen geloven. We gaan je vast warm maken voor echte ‘hardcore science’ en tot die tijd hebben we deze traktatie voor je. Bereid je de komende week dus voor op een flinke lading OOPArts, graancirkels, UFO’s en alternatieve en verborgen historie. Laat je vooroordelen varen, open je geest en wrijf eens goed in je derde oog. 

En zo kan het gebeuren, beste lezers, dat je in de zijstraatjes en achterbuurtjes van het internet over een fenomenaal record struikelt. Afgelopen zaterdag, 12 augustus dus, bereikte de Voyager 1 als eerste ruimtevaartuig in de geschiedenis een afstand van 100 AU, vanaf de zon gemeten. Ter verklaring: een AU (astronomical unit) is de officiële afstandsaanduiding onder astronomen en ruimtevaartwetenschappers; één AU is ruwweg gelijk aan de afstand aarde-zon.

Onze hersenen zijn net als de bodem van de oceaan en het instorten van de WTC-torens: serieuze wetenschappers snappen er nog niet veel van. Maar het brein heeft nu wel weer twee kleine geheimen prijsgegeven. Zo blijkt het netwerk van neuronen helemaal niet zo statisch te zijn als gedacht. En de hersenen starten zichzelf ‘s ochtends daadwerkelijk op als ware het een computer.

Wat een zeikweer, vandaag. En dan te bedenken dat ‘t tot een paar dagen geleden Sahara-heet was hier. Wat zeggen we: heel Europa is twee maanden lang verschroeid. In 2003 hadden we trouwens ook al zo’n zomer. En dat is nogmaar een fractie van de weersverschijnselen die sinds jaren record na record breken. Het weer is freaky. Maar valt dat binnen de natuurlijke variaties of verandert het klimaat daadwerkelijk? De BBC gaat het uitzoeken in een SETI@Home-achtige constructie. Ofwel: jij kunt meedoen.

Durf je de gok te nemen dat ze je over 100 jaar kunnen genezen van AIDS, kanker of liefdesverdriet? Of ben je deze verziekte planeet helemaal zat en is je hoop gevestigd op toekomstige generaties en dat die wat gezelliger met elkaar om zullen gaan? Nu kun je jezelf laten invriezen zonder de nadelen van een vloeibaar stikstofbadje. Waar voorheen de scherpe ijskristallen die zich bij dit proces in je lichaam vormen de boel van binnen kapotmaakten, is er nu een nieuw procédé ontwikkeld dat de gevreesde bevriezing van water in je lichaam tegengaat, terwijl je toch volledig koud wordt gemaakt. Toch is er nog een probleempje, want tot nu toe kan men niet een volledig organisme terughalen (proeven met ratten toonden dit aan) omdat er tijdens de opwarming belletjes in de bloedbanen ontstaan door de gebruikte gassen en dat is weer slecht voor je rikketik. Men zou kunnen denken aan het transplanteren van de hersenen in een ander (gezond) lichaam, al dan niet specifiek gekloond voor dat doel. 

Blijkbaar wisten de geallieerden van de Jonastal-plannen.  De 89ste Infanteriedivisie van het Amerikaanse derde leger deed er in elk geval alles aan om zo snel mogelijk naar het Jonastal door te stoten. Begin april 1945, dus nog voor de geplande oplevering (op 20 april 1945, de verjaardag van Hitler), bereikten ze het dal. Ze moesten tot op het bot vechten met aanwezige SS-troepen. Toen die verslagen waren, doken de Amerikanen onmiddellijk de grond in. Wat ze er aantroffen, was interessant genoeg om een aantal hooggeplaatste atoomenergie-specialisten naar het Jonastal te halen. Die bezochten het gebied op 7 april 1945. De spullen en documenten die niet door de SS waren vernietigd, verdwenen richting VS. Omwonenden beweren tot de dag van vandaag dat er stápels documenten zijn meegenomen. Wie in Washington echter op zoek gaat naar die archieven, wordt weggestuurd: hun status als Classified is onlangs verlengd en ze blijven de komende 50 jaar geheim.

De omgeving van Ohrdruf is al sinds de Nazi-tijd een militair oefenterrein. Na de oorlog viel het in handen van de Sovjets. Iets verderop, tussen de plaatsjes Crawinkel en Arnstadt, ligt een dal: het Jonastal. Dat Google helemaal over de zeik gaat als je dit begrip invoert, is begrijpelijk. In de bergwanden van het Jonastal zijn namelijk tientallen gangen uitgehakt – en niemand weet waarvoor ze dienen. Minstens 25 zijn er geteld. Waarschijnlijk zijn het er meer.

Nog tientallen jaren na de tweede wereldoorlog beweerden de Duitse atoomgeleerden dat ze Hitlers atoomprogramma doelbewust hadden vertraagd. Ze wisten dat een atoombom mogelijk was, zo zeiden ze, en probeerden de zaken stiekem zo te draaien dat de Nazis die bom niet konden bouwen. Want, zo gingen ze verder: het zou toch verschrikkelijk zijn geweest als ze Hitler aan de atoombom hadden geholpen. Dat konden ze met hun geweten niet in overeenstemming brengen.

Dat ze daarover keihard hadden gelogen, bleek rond 1992. 

Ohrdruf is een klein dorpje in de voormalige DDR. Het ligt tussen de heuvels van Thüringen. Samen met zijn omgeving, het Jonastal, geldt Ohrdruf intussen als het Area 51 van Duitsland.

Sommige mensen zijn er namelijk zeker van dat daar rare dingen zijn gebeurd. Wichelroedelopers en samenzweringsfanaten speuren door het gebied. Schrijvers schrijven erover, tv-redacties documenteren erover. Maar óók de serieuze pers en wetenschap bemoeien zich ermee. Het onderwerp: hadden de Nazis een atoombom?

Hitlers atoomgeheimen

In het Jonastal, een prachtig bergdal in de voormalige DDR, gebeurt niet veel. Tenminste: bóven de grond. Maar wat er onder de rotsen en heuvels is gebeurd, weet nog steeds niemand. Vermoedens zijn er genoeg. Hier zou Hitlers laatste bunker zijn gebouwd. En hier zou hij een atoombom hebben laten testen. Maar bewijzen?

Zapruder_Inc gaat op zoek. Naar de dagboekaantekeningen van een Amerikaanse kolonel. Naar een Duitse bouwtekening die niemand kan verklaren. En naar de leugens van gerenommeerde kernwetenschappers.

Trouwens: waarom zijn alle Amerikaanse archieven over het gebied nog steeds classified? Waarom gingen de troepen van generaal Patton in 1945 linea recta richting Jonastal en lieten ze Berlijn over aan de Russen? Is het toeval dat de eerste Amerikaanse atoombom sprekend leek op het Duitse ontwerp? Vanaf volgende week…

(Het plaatje toont een schema van de Nazi-Nuke)