H*ken in alle rust
Precies op het moment waarop ik weer plaats wilde nemen in m’n luie fauteuil, om eens lang en melancholisch in het knappende haardvuur te staren, ging de bel.
F*ck! Welke Jehova komt in hemelsnaam om half elf ’s avonds nog het woord Gods verkondigen!
Bleek het ‘t RAZR-meisje te zijn.
Haar lange krulharen plakten aan haar hoofd, want het regende. Ook haar kniehoge zwarte laarzen glommen van het vocht. Hetzelfde, zo zag ik, ging op voor het korte minirokje.Een brutaal regendruppeltje rolde zelfs van haar voorhoofd, tussen haar prachtige doordringende ogen door, over haar kin en sprong *hop* in de donkere vallei tussen d’r , euhm, beachtenswaardige bergen.
Ze graaide in haar tas en haalde een RAZR in Dolce & Gabanna-uitvoering tevoorschijn, die ze aan me liet zien. “Kijk! Ik heb er eentje gekocht! Dus misschien nu toch maar die hevige gratis s*x?”
Ik knikte, ondertussen peinzend hoe ze aan mijn adres was gekomen, maar dat laten we buiten dit stukje, want ’t doet verder helemaal niet terzake, toch? En dus verkeerden we even later samen in het inmiddels erg warme flatje. Het ging van op en neer en heen en weer. Ja, het ritme zat er goed in. Op de iPod dan, waar ik zojuist de verzamelde werken van Kraftwerk herontdekte. Wat m’n lieve liftster verder zoal kreunde, schreeuwde en gilde, moet ik morgen even aan de buren vragen – mijn Bose-koptelefoon filtert namelijk al het omgevingslawaai.
Ik houd van rust, begrijpt u wel.
Vergeet niet om de huisregels te lezen voordat je een comment plaatst. Emailadressen, plaatjes en links worden automatisch omgezet naar HTML.