Wat is het leven toch heerlijk met een klimaatverandering. Sinds tijden hebben de pistes in Oostenrijk en niet zo prachtig wit bij gelegen sinds wij en masse niet CO2 neutraal leven. Dikke lagen poedersneeuw liggen elke ochtend te wachten op de hongerige snowboarddudes en skimietjes. Een gevoel van vrijheid komt je tegemoet als je als een van de eerste in de ochtend de lift hebt genomen naar het hoogte punt van het gebied en jij, met een paar verplichte bochtjes, als een malle met mach 80 naar beneden kan razen. Toch jammer dat die gast die naast je zat in de lift naar boven er ook zo over dacht.

In de nieuwe reeks van waaghalzen of geluksvogels heb ik nu een mooie voor je. We gaan het hebben over niet heelhuids naar beneden moet komen. Ok, het was een tikkie mistig en de sneeuw een beetje zacht. Aan de andere kant, als dit je werk is, kan je er allicht op oefenen. Kijk even waar ik het over heb door deze link te volgen. Voor de volle Oostenrijkse jodel van Anne-Sophie zou ik je geluid even laten knallen. Roept u maar: waaghals of geluksvogel?