Ik geeft direct toe dat filmmaker Michael Moore alles wel heel eenzijdig bekijkt in zijn films. Neemt niet weg dat hij de zijde kiest die vaak helemaal niet bekeken dreigt te worden. Ook in zijn nieuwste project met als titel: Capitalism: A Love Story gaat Moore weer met een botte bijl het Amerikaanse systeem te lijf. Nog even wachten tot 2 oktober voor de film echt uit komt, tot die tijd moeten we het even doen met de trailer.

Tenzij je werkelijk denk dat wij mensen gemaakt zijn door een of andere god geloof je waarschijnlijk in de theorie van Darwin. Wij stammen af van de apen. Wij lijken immers op die beesten, doen dezelfde dingen als die beesten en we zuipen zelfs zoals die beesten. Nou ja, beetje kort door de bocht allemaal, maar daar zijn wij hier niet vies van. Als je dit stukje docu bekijkt zal je zien dat het deel over het zuipen nog aardig overeen komt, mocht het je allemaal geen reet kunnen schelen, ga dan gewoon even zatte aapjes kijken.

Even niets te doen? Mooi, want we hebben een alleraardigste docu voor je in de aanbieding. Crips and Bloods: Made in America om precies te zijn. Het verhaal hoe de Bloods en Crips ooit ontstonden en hoe er vandaag de dag voor staat in de straten van LA. Bizar om te zien dat die gasten in hun eigen onzin geloven.

Riolering hebben ze aangelegd zodat je probleemloos met een Duckie op de plee kan gaan zitten en lekker een potje kan gaan poepen. In de Colombiaanse hoofdstad Bogota hebben ze ook zo’n systeempje, alleen gebruiken ze het daar niet alleen om pis, poep en vies water weg te werken. Daar leven mensen in de sewers omdat ze anders een reële kans lopen om kapot geschoten te worden. Viceland heeft er een 5-delige mini docu over gemaakt. Bizarre shit, letterlijk!

Ooit gehoord van de Colombiaanse drugs Burundanga? Misschien de Latijnse naam Scopolamine dan? Nou, wij ook niet. Toch schijnt dit spul behoorlijk populair te zijn bij Colombiaanse criminelen. De reden is simpel, zodra je Burundanga binnen krijgt verander je in een soort zombie. Je praat gewoon, je loopt gewoon, alleen luister je naar alles wat je gevraagd wordt. Geef me je adres… Geen probleem. Geef me je creditcard… Geen probleem. Sterker nog, mensen onder invloed van Burundanga helpen de criminelen zelf met het leegroven van hun woning. Kleine bijwerking is dat je ook probleemloos dood kan neer vallen. Al met al dus een vaag goedje. Reden genoeg voor VBS (die gasten van Vice Magazine) om eens op onderzoek uit te gaan. Check de negen deeltjes docu. Iemand zin in een lijntje Burundanga?

Als het goed is heb je de film Gone in 60 seconds wel eens gezien. Mocht dit niet het geval zijn, het komt er op neer dat een groepje autodieven een exclusieve verzameling wagen moet jatten om iemand te redden. Een redelijk standaard Hollywood film dus. Toch zijn er pipo’s die een beetje doorgeslagen zijn en Gone in 60 seconds naspelen in het echt. Check de 23 minuten durende mini docu. Thx 2 Dre.

Weet jij nog waar je was toen Saddam Hoesseins mannen terroristen zich met 2 vliegtuigjes in het WTC boorden? Sindsdien is Amerika bezig met het opsporen van terroristen. Als je dan een beetje terrorist bent, dan krijg je een enkeltje naar Guantanamo bay toe, waarbij je niet zeker weet of je nog wel terug naar huis komt. Veel kritiek is er vanuit de hele wereld geweest op de technieken die er gebruikt zijn om informatie uit de mensen te krijgen. Hoe dat gebeurt? Kijk naar deze docu om wat antwoorden daar op te vinden.

Internet is niet meer weg te denken uit het dagelijkse leven. Toch veranderd het internetlandschap in een bizar tempo. Wat twee jaar geleden de bom was is tegenwoordig ouderwets en achterhaald. Kleine bedrijfjes die ontstaan aan de keukentafel groeien in no time uit tot the next big thing. Op het moment moet alles 2.0 zijn, maar eigenlijk is er een veel groter en interessanter fenomeen gaande. Power People. De kracht van de bezoek / gebruiker. Daar gaat deze documentaire van Discovery Channel dan ook over. Wel even de tijd voor nemen, steelt namelijk 45 minuten van je leven.

Vroeger als je kip wilde verkopen, dan begon je een poelier. Tegenwoordig werkt dat allemaal net even anders. Je moet kip in een bakje met dipsaus aanbieden en om een beetje reclame te maken voor je meest veelzijdige stukje vlees een soort van docu maken over ‘The American Dream’. Of je er echt trek in kip van krijgt is af te vragen, maar vermakelijk is het wel.

Wij hebben regelmatig wat te zeiken op de Amerikanen, maar qua straffen van criminelen hebben ze hun zaakjes redelijk op orde. Beroof je een kruidenier? Hoppa jaar of 10 de bak in. Sla je iemand opzettelijk dood? No probs, 20 jaar tot levenslang. In Amerika doen ze niet aan schoffelen, papierprikken en ramen lappen op NS stations. Daar ga je gewoon de bak in als je de regeltje aan je laars lapt. En daar eenmaal aangekomen blijkt het leven toch net iets anders te verlopen dan buiten de muren. Dat hebben die Yanks dan weer iets minder goed voor elkaar. Check de docu (anderhalf uur, dus wel even voor zitten) Prison Nation!