Red Bull Knock Out
Zo, nou daar zijn we weer met Guerrilla. Ik was nogal druk met andere zaken en die Rutger heeft alleen nog maar langdurige opdrachten op paradijselijke eilandjes geloof ik. Dit weekend weer coole opdrachten en bij twee ervan kunnen jullie meekijken. Dansende Nike-meisje en Knetterende Red Bull motoren. Eerst even de 500 motorfietsen op het strand van Scheveningen. Koudddddd. En vermoeiennndddddd. Nadeel van dit soort ‘uitgestrekte’ evenmenten is dat je zo enorm veel moet rennen om alle een beetje vast te leggen.
Update 13/11/2006, extra foto’s
‘Jantje bedankt, Jantje bedankt, Jantje, Jantje, Jantje bedankt…’ schalmde het door het stadion. Ik dacht op dat moment dus, cool, ‘we’ hebben gewonnen. Toch? Ik had de races uitgezeten in het pershonk en was op pad gegaan om de finish mee te maken terwijl Jeroen Bleekemolen nog voorop reed. Helaas, helaas. Kennelijk maakte het niet uit voor het publiek hoeveelste Jeroen finishte wat het ging compleet uit z’n dak…
Dit wordt een nogal rood-witte reportage. Ik was namelijk vandaag te gast bij het Xerox-Ducati Superbike team. Xerox is een beetje mijn officieuze sponsor en dit maal was het mijn beurt om wat terug te doen. Terwijl Rud-gr allang weer thuis zat van zijn DTM-avontuur, liep ik nog door de modder te soppen op zoek naar mijn auto. Ik weet niet wat God dacht vandaag, maar er werden weer nieuwe records “zoveel mogelijk regen in zo’n kort mogelijke tijd” gezet.
Het was weer zover. Rotterdam had weer race-auto’s in de straten. En wat doe je als organisatie als je ‘m eens echt flink uit de broek wilt laten hangen voor je publiek? Juist… Je belt Berry de VK-superminidriver. Toen Berry hoorde dat Jos the Boss, Christian Albers, éne meneer Rosberg en nog wat coole coureurs het voorprogramma zouden doen met wat formule 1 auto’s, was hij natuurlijk meteen enthousiast en belde meteen zijn favoriete meiden.
Onze promodames slaan in als een bom. We dachten, laten we het Rizla-publiek eens verassen met twee miss Universe finalistes. Nou dat hebben we geweten, zowel de DSC als VKmag krijgt inmiddels fanmail voor de dames, compleet met foto’s en verzoeken om telefoonnummers. Terecht zeggen wij, maar helaas, de dames zijn alleen geinteresseerd in coole fotografen. Niet getreurd, bij Monaco aan de Maas zijn de dames ook weer aanwezig.
Zoals beloofd hier dan de Telegraaf voorpaginafoto van onze 
Zo, nu jullie je weer een beetje kunnen concentreren wordt het tijd voor het echte werk op de Masters. Het koningsnummer van de autosport. Eigenlijk moet je het zo zien, alles op de masters staat uiteindelijk in het teken van die éne race-klasse. De rest is aankleding. Aangename aankleding weliswaar, maar uiteindelijk komt iedereen natuurlijk maar voor één ding…
“Patrick, Patrick”
Ja daar had Rud-gr mooi het plekkie voor mijn Dance Valley reportage 
Pure cult. De kontjes van Reef. Dit jaar was weer Nederlandse miss Reef wedstrijd. Geheel in stijl met 1500 man op de Ocean Diva. Behalve dat het zoals gebruikelijk weer een topklasse miss-verkiezing was, was het ook een topklasse feest. En de mensen van Go-fast lieten zien dat er nog energiekere drankjes zijn dan we al dachten. Base-jumpers van electriciteitsmasten, 
Soms gaat het niet zoals je in gedachte had. Zoals deze keer. Ik had een bepaalde shot in gedachte, echt helder op mijn netvlies, maar er was geen kans om die te nemen. De dames waren bezig met hun Nederlands kampioenschap schoonspringen in het nieuwe superbad van Eindhoven en hadden geen ruimte voor verzoeknummers. Dus, zie het maar als work-in-progress, ik krijg nog wel een kans om die éne plaat te schieten…
Het woensdagwallpapertje. Voor hen die nog nooit aan de hoist-lijn van de Superpuma-helicopter van de kustwacht hebben gehangen, hier is je kans. En omdat jullie me altijd gaan mailen met wat voor apparatuur de foto’s zijn gemaakt, natuurlijk met de Canon 1Ds. In dit geval met de 16-35mm F/2.8, als afwisseling op de 15mm fisheye die ik meestal gebruik voor dit soort werk. Sinds ik de 1Ds heb, trek ik de 1DmkII niet meer uit mijn tas… Full-frame roeleert zwaar en 5D’s zijn te kwetsbaar…
Onze VKmag Mini reed vorige keer al dusdanig gemakkelijk rondjes om de 550pk Vipers en Marcossen dat we Berry van Elk deze keer om een wat spectulairdere PR-stunt gevraagd hebben. Winnen doen we toch wel, als z’n moeder hem deze keer tenminste niet belt tijdens het racen. Vorige keer kostte ons dat namelijk de 1e plaats en om dat te voorkomen hebben we de carkit laten uitbouwen. Berry deed deze keer exact wat hem gevraagd was en legde voor extra zichtbaarheid van ons op het dak geplakte logo vakkundig de Mini op zijn kant, al rijdend. Goed gedaan, supercool! Alleen, Berry, wij stonden aan de andere kant van het circuit. Niemand heeft je gezien. Geen beelden dus.
Alles he-le-maal perfect georganiseerd. Zelfs het weer had er respect voor. Maar dan het allerbelangrijkste vergeten: vliegen doe je met tegenwind. De schans stond aan de verkeerde kant. Resultaat, niets wilde vliegen. Geen meter. Ballistic all the way…
“Het zijn gewoon slechts grote pussycats” had hij gezegd voor we het water ingingen. Ik herhaal het nog maar een paar keer in mijn hoofd “pussycats, pussycats, pussycats…”. Ik zie een paar meter voor me namelijk geen lieftallig poesje maar een bijna vier meter grote Tijgerhaai, min of meer de gevaarlijkste vis in de zee! Het enorme dier komt recht op me af, ik houd mijn camera dan ook angstvallig voor me alsof het een waar schild betreft. 
Rotterdam is een saaie stad. Formule 1 auto’s, Stuntvliegtuigjes, dance-parades. Het houdt niet op. Nu weer de wereld haven dagen. Potverdorie, het wordt gewoon voorspelbaar. Zelf kende ik de haven al redelijk, maar voor een ieder die de haven nog niet zo goed kent, worden er ieder jaat tijdens de wereldhavendagen allerlei coole tours, demo’s en walk-arounds georganiseerd waarin alle aspecten van de Rotterdamse haven worden belicht. En zo te zien vanuit de Schreiner-helicopter waren dat er nog best een hoop. Belangstellenden dus, want de hele Erasmusbrug stond weer vol.
