VK MAG | Hollands Hardste

Pfff, het lijkt hier wel het halleluja Dance4Life Mega Suport Web 2.0! Maar ja, ook Rud-gr wil graag z’n plaatjes laten zien.

Rud-gr is de vaste fotograaf van Dance4Life en ik had niets te doen. Ofwel, ik mocht mee. Leuk man. Dus gistermiddag stond ik ineens tussen 10.000 (15.000?) schreeuwende brugklassers of hoe zoiets tegenwoordig dan ook heet. Alllemaal hun longen uit hun lijf te schreeuwen voor de goede zaak. Ik heb nog nooit zoveel handjes in de lucht gezien. Een hoop handjes op de foto’s. Verwacht geen briljante reportage, ik was extreem lui, het was voor mij ook een beetje vrije dag…

Nouja, het zijn natuurlijk eigenlijk de meiden van de Reef-contest van afgelopen zomer, maar we hadden nog een ereschuld staan. Het maken van het nieuwe vkmag had zoveel voeten in aarde, dat we de meiden nu pas kunnen plaatsen waar ze beloofd waren te worden geplaatst… Daarom wat herhaling, maar in dit geval denk ik niet dat jullie dat erg vinden. Toch? Ook zin om hier te staan, ! 

Ik keek naar buiten en ik dacht, tijd voor nog even wat zomerse dames...

Zaterdag ingevallen voor Rud-gr. De Dance To LA contest. Flash-dance in het echt, man wat kunnen die meiden dansen. Speciaal voor de breedbeeld-monitor-bezitters deze keer een wallpapertje in breedbeeld, omdat het niet in 4:3 pastte. Dit is dus het meisje van de Nike reclame. VK-nerds weten dat natuurlijk niet, maar al die meiden bij mij op de sportschool hebben allemaal wel een doos of verpakking met haar erop in de kast hangen. Het gezicht van Nike. In Tweevoud, eenmaal live en eenmaal eronder…

1600x1200 Wallpaper van de Red-bull Knock-out. Ietsje lichter getoned want de serie zelf schijnt wat donker te zijn. Niet dat ik dat zie, want ik werk nog gewoon op een goeie CRT, niet zo’n brakke LCD *kuch* Maandag komt Rud-gr mijn monitor calibreren met het nieuwe speeltje van ‘m.

Zo, nou daar zijn we weer met Guerrilla. Ik was nogal druk met andere zaken en die Rutger heeft alleen nog maar langdurige opdrachten op paradijselijke eilandjes geloof ik. Dit weekend weer coole opdrachten en bij twee ervan kunnen jullie meekijken. Dansende Nike-meisje en Knetterende Red Bull motoren. Eerst even de 500 motorfietsen op het strand van Scheveningen. Koudddddd. En vermoeiennndddddd. Nadeel van dit soort ‘uitgestrekte’ evenmenten is dat je zo enorm veel moet rennen om alle een beetje vast te leggen.

Update 13/11/2006, extra foto’s

Fok man. Zit ik hier als een nerd achter mijn computer Java te programmeren, hoor ik de hele tijd een bekende stem op de tv beneden. Ik kijken. Is het Dido. Dido Thalia. Bij Undercover Lover, zo’n ranzig Sodom en Gomorra spelletje voor de allerzeiligsten onder ons (niet dat ik zwaar gereformeerd ben, integendeel, maar dit soort programma’s is natuurlijk pure armoede). Maargoed, moeten zij weten. Vind het eigenlijk niets voor Dido, maar nu ze daar toch zit, kan ik nog wel een fotoreportage plaatsen die ik een jaar of twee geleden van haar maakte. Dido en Nico. Jammer, ik heb nog wel eens een leuk dansje met haar gedaan. Heeft kennelijk geen indruk gemaakt…

‘Jantje bedankt, Jantje bedankt, Jantje, Jantje, Jantje bedankt...’ schalmde het door het stadion. Ik dacht op dat moment dus, cool, ‘we’ hebben gewonnen. Toch? Ik had de races uitgezeten in het pershonk en was op pad gegaan om de finish mee te maken terwijl Jeroen Bleekemolen nog voorop reed. Helaas, helaas. Kennelijk maakte het niet uit voor het publiek hoeveelste Jeroen finishte wat het ging compleet uit z’n dak…

Sao Paulo heeft de grootste concentratie Japanners buiten Japan. In de Japanse wijk wordt het straatbeeld gedomineerd door Japanse bogen over de weg, maar dat is dan ook het enige wat aan Japan doet denken. We neuzen rond in twee souvenirshops, die schaars zijn in Sao Paulo. Je kunt er allerlei prullaria kopen, en ook grote vogelspinnen, die een vreselijke dood zijn gestorven voordat ze in plastic zijn gevangen. Naast ons wordt een man door de politie onder schot gehouden en gearresteerd.

Vlammen, Melkweg en Spike. Wallpaper woensdag is weer een aparte combi!

Na die in Zoetermeer was ook de skibaan in Landgraaf aan de beurt om gastheer te zijn aan een horde ongetrainde maar nogal fanatieke ‘sleëers’. Man, wat een chaos. Volgens mij was de baan ook wat moeilijker want ze gleden links en rechts van de baan af, in de hekken, onder de hekken, over de hekken, over elkaar en soms ook tegen de fotograaf. Huilende vrouwen, alles haalden ze uit de kast om er voor mij een zo cool mogelijk spektakel van te maken. Als een bende motorisch gestoorden net ontsnapt uit een revalidatie-kliniek klapten ze op alles was los en vast zat aan die baan. Ik zag er na afloop zelfs één met z’n arm in een Mitella rondlopen. Hulde!!! Het vervolg op Bobben met Red-Bull. Vandaar dus de twee in de naam. Ongekend logisch allemaal weer. Klikken voor de foto’s.

De bus kraakt. Als we langs of door een klein dorpje rijden, stappen er kinderen in en uit. Er stapt een vrolijk meisje in en gaat, na een wenk van de man voor ons, naast hem zitten. Hij lijkt haar leraar te zijn. Ze laat hem haar huiswerk zien en raakt haar goede humeur kwijt wanneer hij zijn arm over de rug van de stoel legt en in haar oor begint te fluisteren. Het meisje valt stil. Na veel gefluister van zijn kant, stapt ze op en gaat ergens anders zitten. We durven te wedden dat hij haar de kans bood een goed cijfer te halen. 

Zoals gezegd gaf Bacardi dit weekeinde weer eens een feestje in de Melkweg. Deuren open om 22:00 en dan natuurlijk geen hond te bekennen. Logisch, want in 020 beginnen de feestjes nu eenmaal niet voor twaalven.

‘Mijn Katje‘ (Yekaterina) werd geverfd en daarna gefotografeerd door één van de beste bodypainters van het hele universum. Kat wil al sinds haar geboorte haar rijbewijs halen en is dan eindelijk recentelijk begonnen met wat serieuze rijlessen. Tot dat ze dan eindelijk haar eigen mobiliteit op orde heeft moeten haar vrienden en vriendinnen af en toe als taxi-fungeren. Dit maal dus een reisje Zoetermeer-dronten, haha, ach en het is ook niet dat er files staan rondom 17.00. Na afloop had ik in ieder geval nog een kwartiertje de tijd om zelf ook wat foto’s te maken… Zie het maar als een tussendoortje!

Vrijdag gaat de eerste editie van Bacardi B-Live van start in de Melkweg.

Potverdorie. Daar had ik even niet op gerekend, dat ik met 25 graden buitentemperatuur last zou krijgen van onderkoelde accu’s en bevroren vingens: een last-minute Red-Bull opdracht in Snowworld. En dan moet je de prijsuitreiking in het cafe ernaast fotograferen, zijn natuurlijk je camera’s compleet gecondenseerd. Zelfs de oven van het restaurant bracht geen uitkomst. Wie er gewonnen heeft zullen jullie dus nooit te weten komen…

Een huis dat in de Efteling misschien wel de mooiste attractie zou zijn. Kunstenaar Cornelis le Mair is een van de meest bijzondere mensen die ik ooit heb mogen fotograferen en woont in het gaafste huis van Nederland.

We waren al eerder aan boord van de Jumbo-fairpartner en in de tussentijd heb ik er ook al meer opdrachten uitgevoerd maar deze keer was weer extra-speciaal. Het sterkste zware-lading schip ter wereld had een record te vestigen. Nog nooit eerder de geschiedenis of mankind *trompetgeschal, tromgeroffel* had een schip 1800 ton van de kade af getild en in zijn ruim geplaatst. En dat moet gefotografeerd worden, Guerrilla-stijl natuurlijk.

Afgelopen weekend waren we op zowel de WK-Superbike als de DTM. Dat schreeuwt natuurlijk om een paar mooie wallpapers....